Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

плю́с

‘матэматычны знак; дадатны бок, перавага’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. плю́с плюсы́
Р. плю́са плюсо́ў
Д. плю́су плюса́м
В. плю́с плюсы́
Т. плю́сам плюса́мі
М. плю́се плюса́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

плю́с

‘тканіна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. плю́с
Р. плю́су
Д. плю́су
В. плю́с
Т. плю́сам
М. плю́се

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

плюсава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плюсава́льны плюсава́льная плюсава́льнае плюсава́льныя
Р. плюсава́льнага плюсава́льнай
плюсава́льнае
плюсава́льнага плюсава́льных
Д. плюсава́льнаму плюсава́льнай плюсава́льнаму плюсава́льным
В. плюсава́льны (неадуш.)
плюсава́льнага (адуш.)
плюсава́льную плюсава́льнае плюсава́льныя (неадуш.)
плюсава́льных (адуш.)
Т. плюсава́льным плюсава́льнай
плюсава́льнаю
плюсава́льным плюсава́льнымі
М. плюсава́льным плюсава́льнай плюсава́льным плюсава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

плюсава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. плюсава́нне
Р. плюсава́ння
Д. плюсава́нню
В. плюсава́нне
Т. плюсава́ннем
М. плюсава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюсава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плюсава́ны плюсава́ная плюсава́нае плюсава́ныя
Р. плюсава́нага плюсава́най
плюсава́нае
плюсава́нага плюсава́ных
Д. плюсава́наму плюсава́най плюсава́наму плюсава́ным
В. плюсава́ны (неадуш.)
плюсава́нага (адуш.)
плюсава́ную плюсава́нае плюсава́ныя (неадуш.)
плюсава́ных (адуш.)
Т. плюсава́ным плюсава́най
плюсава́наю
плюсава́ным плюсава́нымі
М. плюсава́ным плюсава́най плюсава́ным плюсава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюсава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плюсава́ны плюсава́ная плюсава́нае плюсава́ныя
Р. плюсава́нага плюсава́най
плюсава́нае
плюсава́нага плюсава́ных
Д. плюсава́наму плюсава́най плюсава́наму плюсава́ным
В. плюсава́ны (неадуш.)
плюсава́нага (адуш.)
плюсава́ную плюсава́нае плюсава́ныя (неадуш.)
плюсава́ных (адуш.)
Т. плюсава́ным плюсава́най
плюсава́наю
плюсава́ным плюсава́нымі
М. плюсава́ным плюсава́най плюсава́ным плюсава́ных

Кароткая форма: плюсава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюсава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. плюсу́ецца плюсу́юцца
Прошлы час
м. плюсава́ўся плюсава́ліся
ж. плюсава́лася
н. плюсава́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюсава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. плюсу́ю плюсу́ем
2-я ас. плюсу́еш плюсу́еце
3-я ас. плюсу́е плюсу́юць
Прошлы час
м. плюсава́ў плюсава́лі
ж. плюсава́ла
н. плюсава́ла
Загадны лад
2-я ас. плюсу́й плюсу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час плюсу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плю́савы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плю́савы плю́савая плю́савае плю́савыя
Р. плю́савага плю́савай
плю́савае
плю́савага плю́савых
Д. плю́саваму плю́савай плю́саваму плю́савым
В. плю́савы (неадуш.)
плю́савага (адуш.)
плю́савую плю́савае плю́савыя (неадуш.)
плю́савых (адуш.)
Т. плю́савым плю́савай
плю́саваю
плю́савым плю́савымі
М. плю́савым плю́савай плю́савым плю́савых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

плю́ск

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. плю́ск
Р. плю́ску
Д. плю́ску
В. плю́ск
Т. плю́скам
М. плю́ску

Крыніцы: piskunou2012.