плюгава
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| плюгава |
плюгавей |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
плюга́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плюга́васць |
| Р. |
плюга́васці |
| Д. |
плюга́васці |
| В. |
плюга́васць |
| Т. |
плюга́васцю |
| М. |
плюга́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плюга́вачка
‘памянш.-ласк. да плюгаўка - асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плюга́вачка |
плюга́вачкі |
| Р. |
плюга́вачкі |
плюга́вачак |
| Д. |
плюга́вачцы |
плюга́вачкам |
| В. |
плюга́вачку |
плюга́вачак |
| Т. |
плюга́вачкай
плюга́вачкаю |
плюга́вачкамі |
| М. |
плюга́вачцы |
плюга́вачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
плюга́вачка
‘памянш.-ласк. да плюгаўка - грыб’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плюга́вачка |
плюга́вачкі |
| Р. |
плюга́вачкі |
плюга́вачак |
| Д. |
плюга́вачцы |
плюга́вачкам |
| В. |
плюга́вачку |
плюга́вачкі |
| Т. |
плюга́вачкай
плюга́вачкаю |
плюга́вачкамі |
| М. |
плюга́вачцы |
плюга́вачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
плюга́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плюга́вец |
плюга́ўцы |
| Р. |
плюга́ўца |
плюга́ўцаў |
| Д. |
плюга́ўцу |
плюга́ўцам |
| В. |
плюга́ўца |
плюга́ўцаў |
| Т. |
плюга́ўцам |
плюга́ўцамі |
| М. |
плюга́ўцу |
плюга́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
плюга́вінне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плюга́вінне |
| Р. |
плюга́віння |
| Д. |
плюга́вінню |
| В. |
плюга́вінне |
| Т. |
плюга́віннем |
| М. |
плюга́вінні |
Крыніцы:
piskunou2012.
плюга́віцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плюга́ўлюся |
плюга́вімся |
| 2-я ас. |
плюга́вішся |
плюга́віцеся |
| 3-я ас. |
плюга́віцца |
плюга́вяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
плюга́віўся |
плюга́віліся |
| ж. |
плюга́вілася |
| н. |
плюга́вілася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
плюга́ўся |
плюга́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
плюга́вячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
плюга́віць
‘апаганьваць, псаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плюга́ўлю |
плюга́вім |
| 2-я ас. |
плюга́віш |
плюга́віце |
| 3-я ас. |
плюга́віць |
плюга́вяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
плюга́віў |
плюга́вілі |
| ж. |
плюга́віла |
| н. |
плюга́віла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
плюга́ў |
плюга́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
плюга́вячы |
Крыніцы:
piskunou2012.