Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвклмнопрсуфхыэю

траўмава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траўмава́ны траўмава́ная траўмава́нае траўмава́ныя
Р. траўмава́нага траўмава́най
траўмава́нае		 траўмава́нага траўмава́ных
Д. траўмава́наму траўмава́най траўмава́наму траўмава́ным
В. траўмава́ны (неадуш.)
траўмава́нага (адуш.)		 траўмава́ную траўмава́нае траўмава́ныя (неадуш.)
траўмава́ных (адуш.)
Т. траўмава́ным траўмава́най
траўмава́наю		 траўмава́ным траўмава́нымі
М. траўмава́ным траўмава́най траўмава́ным траўмава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

траўманебяспе́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
траўманебяспе́чна - -

траўманебяспе́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. траўманебяспе́чнасць
Р. траўманебяспе́чнасці
Д. траўманебяспе́чнасці
В. траўманебяспе́чнасць
Т. траўманебяспе́чнасцю
М. траўманебяспе́чнасці

Крыніцы: piskunou2012.

траўманебяспе́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траўманебяспе́чны траўманебяспе́чная траўманебяспе́чнае траўманебяспе́чныя
Р. траўманебяспе́чнага траўманебяспе́чнай
траўманебяспе́чнае		 траўманебяспе́чнага траўманебяспе́чных
Д. траўманебяспе́чнаму траўманебяспе́чнай траўманебяспе́чнаму траўманебяспе́чным
В. траўманебяспе́чны (неадуш.)
траўманебяспе́чнага (адуш.)		 траўманебяспе́чную траўманебяспе́чнае траўманебяспе́чныя (неадуш.)
траўманебяспе́чных (адуш.)
Т. траўманебяспе́чным траўманебяспе́чнай
траўманебяспе́чнаю		 траўманебяспе́чным траўманебяспе́чнымі
М. траўманебяспе́чным траўманебяспе́чнай траўманебяспе́чным траўманебяспе́чных

Крыніцы: piskunou2012.

траўмапу́нкт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. траўмапу́нкт траўмапу́нкты
Р. траўмапу́нкта траўмапу́нктаў
Д. траўмапу́нкту траўмапу́нктам
В. траўмапу́нкт траўмапу́нкты
Т. траўмапу́нктам траўмапу́нктамі
М. траўмапу́нкце траўмапу́нктах

Крыніцы: piskunou2012.

траўматалагі́чна-артапеды́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траўматалагі́чна-артапеды́чны траўматалагі́чна-артапеды́чная траўматалагі́чна-артапеды́чнае траўматалагі́чна-артапеды́чныя
Р. траўматалагі́чна-артапеды́чнага траўматалагі́чна-артапеды́чнай
траўматалагі́чна-артапеды́чнае		 траўматалагі́чна-артапеды́чнага траўматалагі́чна-артапеды́чных
Д. траўматалагі́чна-артапеды́чнаму траўматалагі́чна-артапеды́чнай траўматалагі́чна-артапеды́чнаму траўматалагі́чна-артапеды́чным
В. траўматалагі́чна-артапеды́чны (неадуш.)
траўматалагі́чна-артапеды́чнага (адуш.)		 траўматалагі́чна-артапеды́чную траўматалагі́чна-артапеды́чнае траўматалагі́чна-артапеды́чныя (неадуш.)
траўматалагі́чна-артапеды́чных (адуш.)
Т. траўматалагі́чна-артапеды́чным траўматалагі́чна-артапеды́чнай
траўматалагі́чна-артапеды́чнаю		 траўматалагі́чна-артапеды́чным траўматалагі́чна-артапеды́чнымі
М. траўматалагі́чна-артапеды́чным траўматалагі́чна-артапеды́чнай траўматалагі́чна-артапеды́чным траўматалагі́чна-артапеды́чных

Крыніцы: piskunou2012.

траўматалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траўматалагі́чны траўматалагі́чная траўматалагі́чнае траўматалагі́чныя
Р. траўматалагі́чнага траўматалагі́чнай
траўматалагі́чнае		 траўматалагі́чнага траўматалагі́чных
Д. траўматалагі́чнаму траўматалагі́чнай траўматалагі́чнаму траўматалагі́чным
В. траўматалагі́чны (неадуш.)
траўматалагі́чнага (адуш.)		 траўматалагі́чную траўматалагі́чнае траўматалагі́чныя (неадуш.)
траўматалагі́чных (адуш.)
Т. траўматалагі́чным траўматалагі́чнай
траўматалагі́чнаю		 траўматалагі́чным траўматалагі́чнымі
М. траўматалагі́чным траўматалагі́чнай траўматалагі́чным траўматалагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

траўматало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. траўматало́гія
Р. траўматало́гіі
Д. траўматало́гіі
В. траўматало́гію
Т. траўматало́гіяй
траўматало́гіяю
М. траўматало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

траўмато́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. траўмато́лаг траўмато́лагі
Р. траўмато́лага траўмато́лагаў
Д. траўмато́лагу траўмато́лагам
В. траўмато́лага траўмато́лагаў
Т. траўмато́лагам траўмато́лагамі
М. траўмато́лагу траўмато́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

траўмато́лага-артапеды́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траўмато́лага-артапеды́чны траўмато́лага-артапеды́чная траўмато́лага-артапеды́чнае траўмато́лага-артапеды́чныя
Р. траўмато́лага-артапеды́чнага траўмато́лага-артапеды́чнай
траўмато́лага-артапеды́чнае		 траўмато́лага-артапеды́чнага траўмато́лага-артапеды́чных
Д. траўмато́лага-артапеды́чнаму траўмато́лага-артапеды́чнай траўмато́лага-артапеды́чнаму траўмато́лага-артапеды́чным
В. траўмато́лага-артапеды́чны (неадуш.)
траўмато́лага-артапеды́чнага (адуш.)		 траўмато́лага-артапеды́чную траўмато́лага-артапеды́чнае траўмато́лага-артапеды́чныя (неадуш.)
траўмато́лага-артапеды́чных (адуш.)
Т. траўмато́лага-артапеды́чным траўмато́лага-артапеды́чнай
траўмато́лага-артапеды́чнаю		 траўмато́лага-артапеды́чным траўмато́лага-артапеды́чнымі
М. траўмато́лага-артапеды́чным траўмато́лага-артапеды́чнай траўмато́лага-артапеды́чным траўмато́лага-артапеды́чных

Крыніцы: piskunou2012.