Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоухыьэюя
абвгдежзйклмнопрстўфхцчшя-

лацінізава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лацінізу́ю лацінізу́ем
2-я ас. лацінізу́еш лацінізу́еце
3-я ас. лацінізу́е лацінізу́юць
Прошлы час
м. лацінізава́ў лацінізава́лі
ж. лацінізава́ла
н. лацінізава́ла
Загадны лад
2-я ас. лацінізу́й лацінізу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час лацінізава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

лацініза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лацініза́цыя
Р. лацініза́цыі
Д. лацініза́цыі
В. лацініза́цыю
Т. лацініза́цыяй
лацініза́цыяю
М. лацініза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

лаціні́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лаціні́зм лаціні́змы
Р. лаціні́зма лаціні́змаў
Д. лаціні́зму лаціні́змам
В. лаціні́зм лаціні́змы
Т. лаціні́змам лаціні́змамі
М. лаціні́зме лаціні́змах

Крыніцы: piskunou2012.

лаціні́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лаціні́ст лаціні́сты
Р. лаціні́ста лаціні́стаў
Д. лаціні́сту лаціні́стам
В. лаціні́ста лаціні́стаў
Т. лаціні́стам лаціні́стамі
М. лаціні́сце лаціні́стах

Крыніцы: piskunou2012.

лаціні́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лаціні́стка лаціні́сткі
Р. лаціні́сткі лаціні́стак
Д. лаціні́стцы лаціні́сткам
В. лаціні́стку лаціні́стак
Т. лаціні́сткай
лаціні́сткаю		 лаціні́сткамі
М. лаціні́стцы лаціні́стках

Крыніцы: piskunou2012.

лаці́ніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лаці́ніца
Р. лаці́ніцы
Д. лаці́ніцы
В. лаці́ніцу
Т. лаці́ніцай
лаці́ніцаю
М. лаці́ніцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лаціні́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лаціні́чны лаціні́чная лаціні́чнае лаціні́чныя
Р. лаціні́чнага лаціні́чнай
лаціні́чнае		 лаціні́чнага лаціні́чных
Д. лаціні́чнаму лаціні́чнай лаціні́чнаму лаціні́чным
В. лаціні́чны (неадуш.)
лаціні́чнага (адуш.)		 лаціні́чную лаціні́чнае лаціні́чныя (неадуш.)
лаціні́чных (адуш.)
Т. лаціні́чным лаціні́чнай
лаціні́чнаю		 лаціні́чным лаціні́чнымі
М. лаціні́чным лаціні́чнай лаціні́чным лаціні́чных

Крыніцы: piskunou2012.

лаці́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лаці́нка
Р. лаці́нкі
Д. лаці́нцы
В. лаці́нку
Т. лаці́нкай
лаці́нкаю
М. лаці́нцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лаці́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лаці́ннік лаці́ннікі
Р. лаці́нніка лаці́ннікаў
Д. лаці́нніку лаці́ннікам
В. лаці́нніка лаці́ннікаў
Т. лаці́ннікам лаці́ннікамі
М. лаці́нніку лаці́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

лаці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лаці́нскі лаці́нская лаці́нскае лаці́нскія
Р. лаці́нскага лаці́нскай
лаці́нскае		 лаці́нскага лаці́нскіх
Д. лаці́нскаму лаці́нскай лаці́нскаму лаці́нскім
В. лаці́нскі (неадуш.)
лаці́нскага (адуш.)		 лаці́нскую лаці́нскае лаці́нскія (неадуш.)
лаці́нскіх (адуш.)
Т. лаці́нскім лаці́нскай
лаці́нскаю		 лаці́нскім лаці́нскімі
М. лаці́нскім лаці́нскай лаці́нскім лаці́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.