кво́хканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| кво́хканне | |
| кво́хкання | |
| кво́хканню | |
| кво́хканне | |
| кво́хканнем | |
| кво́хканні |
Крыніцы:
кво́хканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| кво́хканне | |
| кво́хкання | |
| кво́хканню | |
| кво́хканне | |
| кво́хканнем | |
| кво́хканні |
Крыніцы:
кво́хкат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кво́хкат | |
| кво́хкату | |
| кво́хкату | |
| кво́хкат | |
| кво́хкатам | |
| кво́хкаце |
Крыніцы:
кво́хкаць
‘квактаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| кво́хкаю | кво́хкаем | |
| кво́хкаеш | кво́хкаеце | |
| кво́хкае | кво́хкаюць | |
| Прошлы час | ||
| кво́хкаў | кво́хкалі | |
| кво́хкала | ||
| кво́хкала | ||
| Загадны лад | ||
| кво́хкай | кво́хкайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| кво́хкаючы | ||
Крыніцы:
кво́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кво́чка | кво́чкі | |
| кво́чкі | кво́чак | |
| кво́чцы | кво́чкам | |
| кво́чку | кво́чак | |
| кво́чкай кво́чкаю |
кво́чкамі | |
| кво́чцы | кво́чках |
Крыніцы: