генеалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
генеалагі́чны |
генеалагі́чная |
генеалагі́чнае |
генеалагі́чныя |
| Р. |
генеалагі́чнага |
генеалагі́чнай
генеалагі́чнае |
генеалагі́чнага |
генеалагі́чных |
| Д. |
генеалагі́чнаму |
генеалагі́чнай |
генеалагі́чнаму |
генеалагі́чным |
| В. |
генеалагі́чны (неадуш.)
генеалагі́чнага (адуш.) |
генеалагі́чную |
генеалагі́чнае |
генеалагі́чныя (неадуш.)
генеалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
генеалагі́чным |
генеалагі́чнай
генеалагі́чнаю |
генеалагі́чным |
генеалагі́чнымі |
| М. |
генеалагі́чным |
генеалагі́чнай |
генеалагі́чным |
генеалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
генеало́г
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
генеало́г |
генеало́гі |
| Р. |
генеало́га |
генеало́гаў |
| Д. |
генеало́гу |
генеало́гам |
| В. |
генеало́га |
генеало́гаў |
| Т. |
генеало́гам |
генеало́гамі |
| М. |
генеало́гу |
генеало́гах |
Крыніцы:
piskunou2012.
генеало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
генеало́гія |
| Р. |
генеало́гіі |
| Д. |
генеало́гіі |
| В. |
генеало́гію |
| Т. |
генеало́гіяй
генеало́гіяю |
| М. |
генеало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гене́з |
гене́зы |
| Р. |
гене́зу |
гене́заў |
| Д. |
гене́зу |
гене́зам |
| В. |
гене́з |
гене́зы |
| Т. |
гене́зам |
гене́замі |
| М. |
гене́зе |
гене́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
гене́зіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гене́зіс |
| Р. |
гене́зісу |
| Д. |
гене́зісу |
| В. |
гене́зіс |
| Т. |
гене́зісам |
| М. |
гене́зісе |
Іншыя варыянты:
ге́незіс.
Крыніцы:
sbm2012,
tsbm1984.
ге́незіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ге́незіс |
| Р. |
ге́незісу |
| Д. |
ге́незісу |
| В. |
ге́незіс |
| Т. |
ге́незісам |
| М. |
ге́незісе |
Іншыя варыянты:
гене́зіс.
Крыніцы:
biryla1987,
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsblm1996,
tsbm1984.
генерава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
генерава́нне |
генерава́нні |
| Р. |
генерава́ння |
генерава́нняў |
| Д. |
генерава́нню |
генерава́нням |
| В. |
генерава́нне |
генерава́нні |
| Т. |
генерава́ннем |
генерава́ннямі |
| М. |
генерава́нні |
генерава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
генерава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
генерава́ны |
генерава́ная |
генерава́нае |
генерава́ныя |
| Р. |
генерава́нага |
генерава́най
генерава́нае |
генерава́нага |
генерава́ных |
| Д. |
генерава́наму |
генерава́най |
генерава́наму |
генерава́ным |
| В. |
генерава́ны (неадуш.)
генерава́нага (адуш.) |
генерава́ную |
генерава́нае |
генерава́ныя (неадуш.)
генерава́ных (адуш.) |
| Т. |
генерава́ным |
генерава́най
генерава́наю |
генерава́ным |
генерава́нымі |
| М. |
генерава́ным |
генерава́най |
генерава́ным |
генерава́ных |
Кароткая форма: генерава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.