Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прыпылі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпылю́ся прыпы́лімся
2-я ас. прыпы́лішся прыпы́ліцеся
3-я ас. прыпы́ліцца прыпы́ляцца
Прошлы час
м. прыпылі́ўся прыпылі́ліся
ж. прыпылі́лася
н. прыпылі́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпылі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпылі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпылю́ прыпы́лім
2-я ас. прыпы́ліш прыпы́ліце
3-я ас. прыпы́ліць прыпы́ляць
Прошлы час
м. прыпылі́ў прыпылі́лі
ж. прыпылі́ла
н. прыпылі́ла
Загадны лад
2-я ас. прыпылі́ прыпылі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпылі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпы́льванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыпы́льванне
Р. прыпы́львання
Д. прыпы́льванню
В. прыпы́льванне
Т. прыпы́льваннем
М. прыпы́льванні

Крыніцы: piskunou2012.

прыпы́львацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыпы́льваюся прыпы́льваемся
2-я ас. прыпы́льваешся прыпы́льваецеся
3-я ас. прыпы́льваецца прыпы́льваюцца
Прошлы час
м. прыпы́льваўся прыпы́льваліся
ж. прыпы́львалася
н. прыпы́львалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыпы́льваючыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпы́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыпы́льваю прыпы́льваем
2-я ас. прыпы́льваеш прыпы́льваеце
3-я ас. прыпы́львае прыпы́льваюць
Прошлы час
м. прыпы́льваў прыпы́львалі
ж. прыпы́львала
н. прыпы́львала
Загадны лад
2-я ас. прыпы́львай прыпы́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыпы́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпы́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыпы́н прыпы́ны
Р. прыпы́ну прыпы́наў
Д. прыпы́ну прыпы́нам
В. прыпы́н прыпы́ны
Т. прыпы́нам прыпы́намі
М. прыпы́не прыпы́нах

Крыніцы: piskunou2012.

прыпы́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыпы́нак прыпы́нкі
Р. прыпы́нку прыпы́нкаў
Д. прыпы́нку прыпы́нкам
В. прыпы́нак прыпы́нкі
Т. прыпы́нкам прыпы́нкамі
М. прыпы́нку прыпы́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпы́начны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпы́начны прыпы́начная прыпы́начнае прыпы́начныя
Р. прыпы́начнага прыпы́начнай
прыпы́начнае
прыпы́начнага прыпы́начных
Д. прыпы́начнаму прыпы́начнай прыпы́начнаму прыпы́начным
В. прыпы́начны (неадуш.)
прыпы́начнага (адуш.)
прыпы́начную прыпы́начнае прыпы́начныя (неадуш.)
прыпы́начных (адуш.)
Т. прыпы́начным прыпы́начнай
прыпы́начнаю
прыпы́начным прыпы́начнымі
М. прыпы́начным прыпы́начнай прыпы́начным прыпы́начных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпыне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыпыне́нне
Р. прыпыне́ння
Д. прыпыне́нню
В. прыпыне́нне
Т. прыпыне́ннем
М. прыпыне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпы́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпы́нены прыпы́неная прыпы́ненае прыпы́неныя
Р. прыпы́ненага прыпы́ненай
прыпы́ненае
прыпы́ненага прыпы́неных
Д. прыпы́ненаму прыпы́ненай прыпы́ненаму прыпы́неным
В. прыпы́нены (неадуш.)
прыпы́ненага (адуш.)
прыпы́неную прыпы́ненае прыпы́неныя (неадуш.)
прыпы́неных (адуш.)
Т. прыпы́неным прыпы́ненай
прыпы́ненаю
прыпы́неным прыпы́ненымі
М. прыпы́неным прыпы́ненай прыпы́неным прыпы́неных

Крыніцы: piskunou2012.