Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

блефава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. блефу́ю блефу́ем
2-я ас. блефу́еш блефу́еце
3-я ас. блефу́е блефу́юць
Прошлы час
м. блефава́ў блефава́лі
ж. блефава́ла
н. блефава́ла
Загадны лад
2-я ас. блефу́й блефу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час блефу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

блефану́ць

‘падмануць, увесці ў зман’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. блефану́ блефанё́м
2-я ас. блефане́ш блефаняце́
3-я ас. блефане́ блефану́ць
Прошлы час
м. блефану́ў блефану́лі
ж. блефану́ла
н. блефану́ла
Загадны лад
2-я ас. блефані́ блефані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час блефану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

блефарапла́стыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. блефарапла́стыка
Р. блефарапла́стыкі
Д. блефарапла́стыцы
В. блефарапла́стыку
Т. блефарапла́стыкай
блефарапла́стыкаю
М. блефарапла́стыцы

Крыніцы: sbm2012.

блефары́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. блефары́т
Р. блефары́ту
Д. блефары́ту
В. блефары́т
Т. блефары́там
М. блефары́це

Крыніцы: piskunou2012.

бле́шня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бле́шня бле́шні
Р. бле́шні бле́шань
бле́шняў
Д. бле́шні бле́шням
В. бле́шню бле́шні
Т. бле́шняй
бле́шняю		 бле́шнямі
М. бле́шні бле́шнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

блё́кат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. блё́кат
Р. блё́кату
Д. блё́кату
В. блё́кат
Т. блё́катам
М. блё́каце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

блё́катавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. блё́катавы блё́катавая блё́катавае блё́катавыя
Р. блё́катавага блё́катавай
блё́катавае		 блё́катавага блё́катавых
Д. блё́катаваму блё́катавай блё́катаваму блё́катавым
В. блё́катавы (неадуш.)
блё́катавага (адуш.)		 блё́катавую блё́катавае блё́катавыя (неадуш.)
блё́катавых (адуш.)
Т. блё́катавым блё́катавай
блё́катаваю		 блё́катавым блё́катавымі
М. блё́катавым блё́катавай блё́катавым блё́катавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

блё́стачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. блё́стачка блё́стачкі
Р. блё́стачкі блё́стачак
Д. блё́стачцы блё́стачкам
В. блё́стачку блё́стачкі
Т. блё́стачкай
блё́стачкаю		 блё́стачкамі
М. блё́стачцы блё́стачках

Крыніцы: piskunou2012.

блё́стка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. блё́стка блё́сткі
Р. блё́сткі блё́стак
Д. блё́стцы блё́сткам
В. блё́стку блё́сткі
Т. блё́сткай
блё́сткаю		 блё́сткамі
М. блё́стцы блё́стках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

блё́хаць

‘пляскаць, плюхаць што-небудзь (напр., ваду) і ў якасці безасабовага дзеяслова (пачало блёхаць)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. блё́хаю блё́хаем
2-я ас. блё́хаеш блё́хаеце
3-я ас. блё́хае блё́хаюць
Прошлы час
м. блё́хаў блё́халі
ж. блё́хала
н. блё́хала
Загадны лад
2-я ас. блё́хай блё́хайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час блё́хаючы

Крыніцы: piskunou2012.