Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

канарэ́з

‘жорсткі чалавек; воўк’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канарэ́з канарэ́зы
Р. канарэ́за канарэ́заў
Д. канарэ́зу канарэ́зам
В. канарэ́за канарэ́заў
Т. канарэ́зам канарэ́замі
М. канарэ́зе канарэ́зах

Крыніцы: piskunou2012.

канарэ́з

‘жорсткі чалавек; воўк’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канарэ́з канарэ́зы
Р. канарэ́за канарэ́заў
Д. канарэ́зу канарэ́зам
В. канарэ́за канарэ́заў
Т. канарэ́зам канарэ́замі
М. канарэ́зе канарэ́зах

Крыніцы: piskunou2012.

канарэ́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канарэ́йка канарэ́йкі
Р. канарэ́йкі канарэ́ек
Д. канарэ́йцы канарэ́йкам
В. канарэ́йку канарэ́ек
Т. канарэ́йкай
канарэ́йкаю		 канарэ́йкамі
М. канарэ́йцы канарэ́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канарэ́йкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канарэ́йкавы канарэ́йкавая канарэ́йкавае канарэ́йкавыя
Р. канарэ́йкавага канарэ́йкавай
канарэ́йкавае		 канарэ́йкавага канарэ́йкавых
Д. канарэ́йкаваму канарэ́йкавай канарэ́йкаваму канарэ́йкавым
В. канарэ́йкавы (неадуш.)
канарэ́йкавага (адуш.)		 канарэ́йкавую канарэ́йкавае канарэ́йкавыя (неадуш.)
канарэ́йкавых (адуш.)
Т. канарэ́йкавым канарэ́йкавай
канарэ́йкаваю		 канарэ́йкавым канарэ́йкавымі
М. канарэ́йкавым канарэ́йкавай канарэ́йкавым канарэ́йкавых

Крыніцы: piskunou2012.

канасаме́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канасаме́нт канасаме́нты
Р. канасаме́нта канасаме́нтаў
Д. канасаме́нту канасаме́нтам
В. канасаме́нт канасаме́нты
Т. канасаме́нтам канасаме́нтамі
М. канасаме́нце канасаме́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

канасаме́нтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канасаме́нтны канасаме́нтная канасаме́нтнае канасаме́нтныя
Р. канасаме́нтнага канасаме́нтнай
канасаме́нтнае		 канасаме́нтнага канасаме́нтных
Д. канасаме́нтнаму канасаме́нтнай канасаме́нтнаму канасаме́нтным
В. канасаме́нтны (неадуш.)
канасаме́нтнага (адуш.)		 канасаме́нтную канасаме́нтнае канасаме́нтныя (неадуш.)
канасаме́нтных (адуш.)
Т. канасаме́нтным канасаме́нтнай
канасаме́нтнаю		 канасаме́нтным канасаме́нтнымі
М. канасаме́нтным канасаме́нтнай канасаме́нтным канасаме́нтных

Крыніцы: piskunou2012.

кана́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кана́т кана́ты
Р. кана́та кана́таў
Д. кана́ту кана́там
В. кана́т кана́ты
Т. кана́там кана́тамі
М. кана́це кана́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канатапрадзе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. канатапрадзе́нне
Р. канатапрадзе́ння
Д. канатапрадзе́нню
В. канатапрадзе́нне
Т. канатапрадзе́ннем
М. канатапрадзе́нні

Крыніцы: piskunou2012.

канатапрадзі́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канатапрадзі́льны канатапрадзі́льная канатапрадзі́льнае канатапрадзі́льныя
Р. канатапрадзі́льнага канатапрадзі́льнай
канатапрадзі́льнае		 канатапрадзі́льнага канатапрадзі́льных
Д. канатапрадзі́льнаму канатапрадзі́льнай канатапрадзі́льнаму канатапрадзі́льным
В. канатапрадзі́льны (неадуш.)
канатапрадзі́льнага (адуш.)		 канатапрадзі́льную канатапрадзі́льнае канатапрадзі́льныя (неадуш.)
канатапрадзі́льных (адуш.)
Т. канатапрадзі́льным канатапрадзі́льнай
канатапрадзі́льнаю		 канатапрадзі́льным канатапрадзі́льнымі
М. канатапрадзі́льным канатапрадзі́льнай канатапрадзі́льным канатапрадзі́льных

Крыніцы: piskunou2012.

канатахо́дзец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канатахо́дзец канатахо́дцы
Р. канатахо́дца канатахо́дцаў
Д. канатахо́дцу канатахо́дцам
В. канатахо́дца канатахо́дцаў
Т. канатахо́дцам канатахо́дцамі
М. канатахо́дцу канатахо́дцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.