перыната́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перыната́льны |
перыната́льная |
перыната́льнае |
перыната́льныя |
| Р. |
перыната́льнага |
перыната́льнай
перыната́льнае |
перыната́льнага |
перыната́льных |
| Д. |
перыната́льнаму |
перыната́льнай |
перыната́льнаму |
перыната́льным |
| В. |
перыната́льны (неадуш.)
перыната́льнага (адуш.) |
перыната́льную |
перыната́льнае |
перыната́льныя (неадуш.)
перыната́льных (адуш.) |
| Т. |
перыната́льным |
перыната́льнай
перыната́льнаю |
перыната́льным |
перыната́льнымі |
| М. |
перыната́льным |
перыната́льнай |
перыната́льным |
перыната́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
перынато́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перынато́лаг |
перынато́лагі |
| Р. |
перынато́лага |
перынато́лагаў |
| Д. |
перынато́лагу |
перынато́лагам |
| В. |
перынато́лага |
перынато́лагаў |
| Т. |
перынато́лагам |
перынато́лагамі |
| М. |
перынато́лагу |
перынато́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
перынефры́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перынефры́т |
| Р. |
перынефры́ту |
| Д. |
перынефры́ту |
| В. |
перынефры́т |
| Т. |
перынефры́там |
| М. |
перынефры́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
перыо́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перыо́ст |
| Р. |
перыо́ста |
| Д. |
перыо́сту |
| В. |
перыо́ст |
| Т. |
перыо́стам |
| М. |
перыо́сце |
Крыніцы:
piskunou2012.
перыпатэты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перыпатэты́зм |
| Р. |
перыпатэты́зму |
| Д. |
перыпатэты́зму |
| В. |
перыпатэты́зм |
| Т. |
перыпатэты́змам |
| М. |
перыпатэты́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перыпатэ́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перыпатэ́тык |
перыпатэ́тыкі |
| Р. |
перыпатэ́тыка |
перыпатэ́тыкаў |
| Д. |
перыпатэ́тыку |
перыпатэ́тыкам |
| В. |
перыпатэ́тыка |
перыпатэ́тыкаў |
| Т. |
перыпатэ́тыкам |
перыпатэ́тыкамі |
| М. |
перыпатэ́тыку |
перыпатэ́тыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перыпатэты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перыпатэты́чны |
перыпатэты́чная |
перыпатэты́чнае |
перыпатэты́чныя |
| Р. |
перыпатэты́чнага |
перыпатэты́чнай
перыпатэты́чнае |
перыпатэты́чнага |
перыпатэты́чных |
| Д. |
перыпатэты́чнаму |
перыпатэты́чнай |
перыпатэты́чнаму |
перыпатэты́чным |
| В. |
перыпатэты́чны (неадуш.)
перыпатэты́чнага (адуш.) |
перыпатэты́чную |
перыпатэты́чнае |
перыпатэты́чныя (неадуш.)
перыпатэты́чных (адуш.) |
| Т. |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чнай
перыпатэты́чнаю |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чнымі |
| М. |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чнай |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
перыпеты́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перыпеты́я |
перыпеты́і |
| Р. |
перыпеты́і |
перыпеты́й |
| Д. |
перыпеты́і |
перыпеты́ям |
| В. |
перыпеты́ю |
перыпеты́і |
| Т. |
перыпеты́яй
перыпеты́яю |
перыпеты́ямі |
| М. |
перыпеты́і |
перыпеты́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перы́птар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перы́птар |
перы́птары |
| Р. |
перы́птара |
перы́птараў |
| Д. |
перы́птару |
перы́птарам |
| В. |
перы́птар |
перы́птары |
| Т. |
перы́птарам |
перы́птарамі |
| М. |
перы́птары |
перы́птарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
перыселе́ній
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перыселе́ній |
| Р. |
перыселе́нія |
| Д. |
перыселе́нію |
| В. |
перыселе́ній |
| Т. |
перыселе́ніем |
| М. |
перыселе́ніі |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.