прыпо́ркаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпо́ркаю |
прыпо́ркаем |
| 2-я ас. |
прыпо́ркаеш |
прыпо́ркаеце |
| 3-я ас. |
прыпо́ркае |
прыпо́ркаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпо́ркаў |
прыпо́ркалі |
| ж. |
прыпо́ркала |
| н. |
прыпо́ркала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпо́ркай |
прыпо́ркайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпо́ркаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпо́ўзваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпо́ўзваю |
прыпо́ўзваем |
| 2-я ас. |
прыпо́ўзваеш |
прыпо́ўзваеце |
| 3-я ас. |
прыпо́ўзвае |
прыпо́ўзваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпо́ўзваў |
прыпо́ўзвалі |
| ж. |
прыпо́ўзвала |
| н. |
прыпо́ўзвала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпо́ўзваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпра́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпра́ва |
прыпра́вы |
| Р. |
прыпра́вы |
прыпра́ў |
| Д. |
прыпра́ве |
прыпра́вам |
| В. |
прыпра́ву |
прыпра́вы |
| Т. |
прыпра́вай прыпра́ваю |
прыпра́вамі |
| М. |
прыпра́ве |
прыпра́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыправа́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыправа́е |
прыправа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыправа́ў |
прыправа́лі |
| ж. |
прыправа́ла |
| н. |
прыправа́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпра́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпра́вачны |
прыпра́вачная |
прыпра́вачнае |
прыпра́вачныя |
| Р. |
прыпра́вачнага |
прыпра́вачнай прыпра́вачнае |
прыпра́вачнага |
прыпра́вачных |
| Д. |
прыпра́вачнаму |
прыпра́вачнай |
прыпра́вачнаму |
прыпра́вачным |
| В. |
прыпра́вачны (неадуш.) прыпра́вачнага (адуш.) |
прыпра́вачную |
прыпра́вачнае |
прыпра́вачныя (неадуш.) прыпра́вачных (адуш.) |
| Т. |
прыпра́вачным |
прыпра́вачнай прыпра́вачнаю |
прыпра́вачным |
прыпра́вачнымі |
| М. |
прыпра́вачным |
прыпра́вачнай |
прыпра́вачным |
прыпра́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпра́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпра́ўлю |
прыпра́вім |
| 2-я ас. |
прыпра́віш |
прыпра́віце |
| 3-я ас. |
прыпра́віць |
прыпра́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпра́віў |
прыпра́вілі |
| ж. |
прыпра́віла |
| н. |
прыпра́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпра́ў |
прыпра́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпра́віўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпрага́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыпрага́нне |
| Р. |
прыпрага́ння |
| Д. |
прыпрага́нню |
| В. |
прыпрага́нне |
| Т. |
прыпрага́ннем |
| М. |
прыпрага́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпрага́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпрага́юся |
прыпрага́емся |
| 2-я ас. |
прыпрага́ешся |
прыпрага́ецеся |
| 3-я ас. |
прыпрага́ецца |
прыпрага́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпрага́ўся |
прыпрага́ліся |
| ж. |
прыпрага́лася |
| н. |
прыпрага́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпрага́йся |
прыпрага́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпрага́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпрага́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпрага́ю |
прыпрага́ем |
| 2-я ас. |
прыпрага́еш |
прыпрага́еце |
| 3-я ас. |
прыпрага́е |
прыпрага́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпрага́ў |
прыпрага́лі |
| ж. |
прыпрага́ла |
| н. |
прыпрага́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпрага́й |
прыпрага́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпрага́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпра́дзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпра́дзены |
прыпра́дзеная |
прыпра́дзенае |
прыпра́дзеныя |
| Р. |
прыпра́дзенага |
прыпра́дзенай прыпра́дзенае |
прыпра́дзенага |
прыпра́дзеных |
| Д. |
прыпра́дзенаму |
прыпра́дзенай |
прыпра́дзенаму |
прыпра́дзеным |
| В. |
прыпра́дзены (неадуш.) прыпра́дзенага (адуш.) |
прыпра́дзеную |
прыпра́дзенае |
прыпра́дзеныя (неадуш.) прыпра́дзеных (адуш.) |
| Т. |
прыпра́дзеным |
прыпра́дзенай прыпра́дзенаю |
прыпра́дзеным |
прыпра́дзенымі |
| М. |
прыпра́дзеным |
прыпра́дзенай |
прыпра́дзеным |
прыпра́дзеных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.