бесплацка́ртны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бесплацка́ртны |
бесплацка́ртная |
бесплацка́ртнае |
бесплацка́ртныя |
| Р. |
бесплацка́ртнага |
бесплацка́ртнай бесплацка́ртнае |
бесплацка́ртнага |
бесплацка́ртных |
| Д. |
бесплацка́ртнаму |
бесплацка́ртнай |
бесплацка́ртнаму |
бесплацка́ртным |
| В. |
бесплацка́ртны (неадуш.) бесплацка́ртнага (адуш.) |
бесплацка́ртную |
бесплацка́ртнае |
бесплацка́ртныя (неадуш.) бесплацка́ртных (адуш.) |
| Т. |
бесплацка́ртным |
бесплацка́ртнай бесплацка́ртнаю |
бесплацка́ртным |
бесплацка́ртнымі |
| М. |
бесплацка́ртным |
бесплацка́ртнай |
бесплацка́ртным |
бесплацка́ртных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
беспрабле́мна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| беспрабле́мна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
беспрабле́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспрабле́мнасць |
| Р. |
беспрабле́мнасці |
| Д. |
беспрабле́мнасці |
| В. |
беспрабле́мнасць |
| Т. |
беспрабле́мнасцю |
| М. |
беспрабле́мнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
беспрабу́ддзе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспрабу́ддзе |
| Р. |
беспрабу́ддзя |
| Д. |
беспрабу́ддзю |
| В. |
беспрабу́ддзе |
| Т. |
беспрабу́ддзем |
| М. |
беспрабу́ддзі |
Крыніцы:
piskunou2012.
беспрабу́дна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| беспрабу́дна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.