Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цярэ́ніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цярэ́ніцкі	цярэ́ніцкая	цярэ́ніцкае	цярэ́ніцкія
Р.	цярэ́ніцкага	цярэ́ніцкай цярэ́ніцкае	цярэ́ніцкага	цярэ́ніцкіх
Д.	цярэ́ніцкаму	цярэ́ніцкай	цярэ́ніцкаму	цярэ́ніцкім
В.	цярэ́ніцкі (неадуш.) цярэ́ніцкага (адуш.)	цярэ́ніцкую	цярэ́ніцкае	цярэ́ніцкія (неадуш.) цярэ́ніцкіх (адуш.)
Т.	цярэ́ніцкім	цярэ́ніцкай цярэ́ніцкаю	цярэ́ніцкім	цярэ́ніцкімі
М.	цярэ́ніцкім	цярэ́ніцкай	цярэ́ніцкім	цярэ́ніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Цярэ́нічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Цярэ́сіна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Цярэ́сіны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

цярэ́спале

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
цярэ́спале	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

цярэ́шка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Цярэ́шкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

цярэ́шкавіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цярэ́шкавіцкі	цярэ́шкавіцкая	цярэ́шкавіцкае	цярэ́шкавіцкія
Р.	цярэ́шкавіцкага	цярэ́шкавіцкай цярэ́шкавіцкае	цярэ́шкавіцкага	цярэ́шкавіцкіх
Д.	цярэ́шкавіцкаму	цярэ́шкавіцкай	цярэ́шкавіцкаму	цярэ́шкавіцкім
В.	цярэ́шкавіцкі (неадуш.) цярэ́шкавіцкага (адуш.)	цярэ́шкавіцкую	цярэ́шкавіцкае	цярэ́шкавіцкія (неадуш.) цярэ́шкавіцкіх (адуш.)
Т.	цярэ́шкавіцкім	цярэ́шкавіцкай цярэ́шкавіцкаю	цярэ́шкавіцкім	цярэ́шкавіцкімі
М.	цярэ́шкавіцкім	цярэ́шкавіцкай	цярэ́шкавіцкім	цярэ́шкавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Цярэ́шкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Цярэ́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum