прыпе́рці
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпру́ |
прыпро́м |
| 2-я ас. |
прыпрэ́ш |
прыпраце́ |
| 3-я ас. |
прыпрэ́ |
прыпру́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпё́р |
прыпе́рлі |
| ж. |
прыпе́рла |
| н. |
прыпе́рла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпры́ |
прыпры́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпё́ршы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпе́рціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпру́ся |
прыпро́мся |
| 2-я ас. |
прыпрэ́шся |
прыпраце́ся |
| 3-я ас. |
прыпрэ́цца |
прыпру́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпё́рся |
прыпе́рліся |
| ж. |
прыпе́рлася |
| н. |
прыпе́рлася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпры́ся |
прыпры́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпё́ршыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпе́рчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпе́рчаны |
прыпе́рчаная |
прыпе́рчанае |
прыпе́рчаныя |
| Р. |
прыпе́рчанага |
прыпе́рчанай прыпе́рчанае |
прыпе́рчанага |
прыпе́рчаных |
| Д. |
прыпе́рчанаму |
прыпе́рчанай |
прыпе́рчанаму |
прыпе́рчаным |
| В. |
прыпе́рчаны (неадуш.) прыпе́рчанага (адуш.) |
прыпе́рчаную |
прыпе́рчанае |
прыпе́рчаныя (неадуш.) прыпе́рчаных (адуш.) |
| Т. |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчанай прыпе́рчанаю |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчанымі |
| М. |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчанай |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпе́рчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпе́рчаны |
прыпе́рчаная |
прыпе́рчанае |
прыпе́рчаныя |
| Р. |
прыпе́рчанага |
прыпе́рчанай прыпе́рчанае |
прыпе́рчанага |
прыпе́рчаных |
| Д. |
прыпе́рчанаму |
прыпе́рчанай |
прыпе́рчанаму |
прыпе́рчаным |
| В. |
прыпе́рчаны (неадуш.) прыпе́рчанага (адуш.) |
прыпе́рчаную |
прыпе́рчанае |
прыпе́рчаныя (неадуш.) прыпе́рчаных (адуш.) |
| Т. |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчанай прыпе́рчанаю |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчанымі |
| М. |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчанай |
прыпе́рчаным |
прыпе́рчаных |
Кароткая форма: прыпе́рчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпе́рчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыпе́рчванне |
| Р. |
прыпе́рчвання |
| Д. |
прыпе́рчванню |
| В. |
прыпе́рчванне |
| Т. |
прыпе́рчваннем |
| М. |
прыпе́рчванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпе́рчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпе́рчваю |
прыпе́рчваем |
| 2-я ас. |
прыпе́рчваеш |
прыпе́рчваеце |
| 3-я ас. |
прыпе́рчвае |
прыпе́рчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпе́рчваў |
прыпе́рчвалі |
| ж. |
прыпе́рчвала |
| н. |
прыпе́рчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпе́рчвай |
прыпе́рчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпе́рчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпе́рчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпе́рчу |
прыпе́рчым |
| 2-я ас. |
прыпе́рчыш |
прыпе́рчыце |
| 3-я ас. |
прыпе́рчыць |
прыпе́рчаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпе́рчыў |
прыпе́рчылі |
| ж. |
прыпе́рчыла |
| н. |
прыпе́рчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпе́рчы |
прыпе́рчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпе́рчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпе́таваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпе́таваны |
прыпе́таваная |
прыпе́таванае |
прыпе́таваныя |
| Р. |
прыпе́таванага |
прыпе́таванай прыпе́таванае |
прыпе́таванага |
прыпе́таваных |
| Д. |
прыпе́таванаму |
прыпе́таванай |
прыпе́таванаму |
прыпе́таваным |
| В. |
прыпе́таваны (неадуш.) прыпе́таванага (адуш.) |
прыпе́таваную |
прыпе́таванае |
прыпе́таваныя (неадуш.) прыпе́таваных (адуш.) |
| Т. |
прыпе́таваным |
прыпе́таванай прыпе́таванаю |
прыпе́таваным |
прыпе́таванымі |
| М. |
прыпе́таваным |
прыпе́таванай |
прыпе́таваным |
прыпе́таваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпе́тавацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпе́туюся |
прыпе́туемся |
| 2-я ас. |
прыпе́туешся |
прыпе́туецеся |
| 3-я ас. |
прыпе́туецца |
прыпе́туюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпе́таваўся |
прыпе́таваліся |
| ж. |
прыпе́тавалася |
| н. |
прыпе́тавалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпе́туйся |
прыпе́туйцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпе́таваўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпе́таваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпе́тую |
прыпе́туем |
| 2-я ас. |
прыпе́туеш |
прыпе́туеце |
| 3-я ас. |
прыпе́туе |
прыпе́туюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпе́таваў |
прыпе́тавалі |
| ж. |
прыпе́тавала |
| н. |
прыпе́тавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпе́туй |
прыпе́туйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпе́таваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.