тра́нспартнік
‘работнік транспарту’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тра́нспартнік |
тра́нспартнікі |
| Р. |
тра́нспартніка |
тра́нспартнікаў |
| Д. |
тра́нспартніку |
тра́нспартнікам |
| В. |
тра́нспартніка |
тра́нспартнікаў |
| Т. |
тра́нспартнікам |
тра́нспартнікамі |
| М. |
тра́нспартніку |
тра́нспартніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тра́нспартнік
‘самалёт’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тра́нспартнік |
тра́нспартнікі |
| Р. |
тра́нспартніка |
тра́нспартнікаў |
| Д. |
тра́нспартніку |
тра́нспартнікам |
| В. |
тра́нспартнік |
тра́нспартнікі |
| Т. |
тра́нспартнікам |
тра́нспартнікамі |
| М. |
тра́нспартніку |
тра́нспартніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тра́нспартны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тра́нспартны |
тра́нспартная |
тра́нспартнае |
тра́нспартныя |
| Р. |
тра́нспартнага |
тра́нспартнай тра́нспартнае |
тра́нспартнага |
тра́нспартных |
| Д. |
тра́нспартнаму |
тра́нспартнай |
тра́нспартнаму |
тра́нспартным |
| В. |
тра́нспартны (неадуш.) тра́нспартнага (адуш.) |
тра́нспартную |
тра́нспартнае |
тра́нспартныя (неадуш.) тра́нспартных (адуш.) |
| Т. |
тра́нспартным |
тра́нспартнай тра́нспартнаю |
тра́нспартным |
тра́нспартнымі |
| М. |
тра́нспартным |
тра́нспартнай |
тра́нспартным |
тра́нспартных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транспарцё́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
транспарцё́р |
транспарцё́ры |
| Р. |
транспарцё́ра |
транспарцё́раў |
| Д. |
транспарцё́ру |
транспарцё́рам |
| В. |
транспарцё́р |
транспарцё́ры |
| Т. |
транспарцё́рам |
транспарцё́рамі |
| М. |
транспарцё́ры |
транспарцё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транспарцё́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
транспарцё́рны |
транспарцё́рная |
транспарцё́рнае |
транспарцё́рныя |
| Р. |
транспарцё́рнага |
транспарцё́рнай транспарцё́рнае |
транспарцё́рнага |
транспарцё́рных |
| Д. |
транспарцё́рнаму |
транспарцё́рнай |
транспарцё́рнаму |
транспарцё́рным |
| В. |
транспарцё́рны (неадуш.) транспарцё́рнага (адуш.) |
транспарцё́рную |
транспарцё́рнае |
транспарцё́рныя (неадуш.) транспарцё́рных (адуш.) |
| Т. |
транспарцё́рным |
транспарцё́рнай транспарцё́рнаю |
транспарцё́рным |
транспарцё́рнымі |
| М. |
транспарцё́рным |
транспарцё́рнай |
транспарцё́рным |
транспарцё́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транспарці́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
транспарці́р |
транспарці́ры |
| Р. |
транспарці́ра |
транспарці́раў |
| Д. |
транспарці́ру |
транспарці́рам |
| В. |
транспарці́р |
транспарці́ры |
| Т. |
транспарці́рам |
транспарці́рамі |
| М. |
транспарці́ры |
транспарці́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транспарці́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
транспарці́рны |
транспарці́рная |
транспарці́рнае |
транспарці́рныя |
| Р. |
транспарці́рнага |
транспарці́рнай транспарці́рнае |
транспарці́рнага |
транспарці́рных |
| Д. |
транспарці́рнаму |
транспарці́рнай |
транспарці́рнаму |
транспарці́рным |
| В. |
транспарці́рны (неадуш.) транспарці́рнага (адуш.) |
транспарці́рную |
транспарці́рнае |
транспарці́рныя (неадуш.) транспарці́рных (адуш.) |
| Т. |
транспарці́рным |
транспарці́рнай транспарці́рнаю |
транспарці́рным |
транспарці́рнымі |
| М. |
транспарці́рным |
транспарці́рнай |
транспарці́рным |
транспарці́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транспарціро́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
транспарціро́вачны |
транспарціро́вачная |
транспарціро́вачнае |
транспарціро́вачныя |
| Р. |
транспарціро́вачнага |
транспарціро́вачнай транспарціро́вачнае |
транспарціро́вачнага |
транспарціро́вачных |
| Д. |
транспарціро́вачнаму |
транспарціро́вачнай |
транспарціро́вачнаму |
транспарціро́вачным |
| В. |
транспарціро́вачны (неадуш.) |
транспарціро́вачную |
транспарціро́вачнае |
транспарціро́вачныя (неадуш.) |
| Т. |
транспарціро́вачным |
транспарціро́вачнай транспарціро́вачнаю |
транспарціро́вачным |
транспарціро́вачнымі |
| М. |
транспарціро́вачным |
транспарціро́вачнай |
транспарціро́вачным |
транспарціро́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транспарціро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
транспарціро́ўка |
| Р. |
транспарціро́ўкі |
| Д. |
транспарціро́ўцы |
| В. |
транспарціро́ўку |
| Т. |
транспарціро́ўкай транспарціро́ўкаю |
| М. |
транспарціро́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транспарціро́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
транспарціро́ўшчык |
транспарціро́ўшчыкі |
| Р. |
транспарціро́ўшчыка |
транспарціро́ўшчыкаў |
| Д. |
транспарціро́ўшчыку |
транспарціро́ўшчыкам |
| В. |
транспарціро́ўшчыка |
транспарціро́ўшчыкаў |
| Т. |
транспарціро́ўшчыкам |
транспарціро́ўшчыкамі |
| М. |
транспарціро́ўшчыку |
транспарціро́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.