баязлі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| баязлі́ва |
баязлі́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
баязлі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
баязлі́васць |
| Р. |
баязлі́васці |
| Д. |
баязлі́васці |
| В. |
баязлі́васць |
| Т. |
баязлі́васцю |
| М. |
баязлі́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
баязлі́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
баязлі́вец |
баязлі́ўцы |
| Р. |
баязлі́ўца |
баязлі́ўцаў |
| Д. |
баязлі́ўцу |
баязлі́ўцам |
| В. |
баязлі́ўца |
баязлі́ўцаў |
| Т. |
баязлі́ўцам |
баязлі́ўцамі |
| М. |
баязлі́ўцу |
баязлі́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
баязлі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
баязлі́вы |
баязлі́вая |
баязлі́вае |
баязлі́выя |
| Р. |
баязлі́вага |
баязлі́вай баязлі́вае |
баязлі́вага |
баязлі́вых |
| Д. |
баязлі́ваму |
баязлі́вай |
баязлі́ваму |
баязлі́вым |
| В. |
баязлі́вы (неадуш.) баязлі́вага (адуш.) |
баязлі́вую |
баязлі́вае |
баязлі́выя (неадуш.) баязлі́вых (адуш.) |
| Т. |
баязлі́вым |
баязлі́вай баязлі́ваю |
баязлі́вым |
баязлі́вымі |
| М. |
баязлі́вым |
баязлі́вай |
баязлі́вым |
баязлі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
баязлі́ўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
баязлі́ўка |
баязлі́ўкі |
| Р. |
баязлі́ўкі |
баязлі́вак |
| Д. |
баязлі́ўцы |
баязлі́ўкам |
| В. |
баязлі́ўку |
баязлі́вак |
| Т. |
баязлі́ўкай баязлі́ўкаю |
баязлі́ўкамі |
| М. |
баязлі́ўцы |
баязлі́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
баязлі́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
баязлі́ўства |
| Р. |
баязлі́ўства |
| Д. |
баязлі́ўству |
| В. |
баязлі́ўства |
| Т. |
баязлі́ўствам |
| М. |
баязлі́ўстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
бая́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бая́знік |
бая́знікі |
| Р. |
бая́зніка |
бая́знікаў |
| Д. |
бая́зніку |
бая́знікам |
| В. |
бая́зніка |
бая́знікаў |
| Т. |
бая́знікам |
бая́знікамі |
| М. |
бая́зніку |
бая́зніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Баяко́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Баяко́ўшчына |
| Р. |
Баяко́ўшчыны |
| Д. |
Баяко́ўшчыне |
| В. |
Баяко́ўшчыну |
| Т. |
Баяко́ўшчынай Баяко́ўшчынаю |
| М. |
Баяко́ўшчыне |
бая́н
‘паэт пясняр’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бая́н |
бая́ны |
| Р. |
бая́на |
бая́наў |
| Д. |
бая́ну |
бая́нам |
| В. |
бая́на |
бая́наў |
| Т. |
бая́нам |
бая́намі |
| М. |
бая́не |
бая́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.