перамо́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| перамо́ўнік | перамо́ўнікі | |
| перамо́ўніка | перамо́ўнікаў | |
| перамо́ўніку | перамо́ўнікам | |
| перамо́ўніка | перамо́ўнікаў | |
| перамо́ўнікам | перамо́ўнікамі | |
| перамо́ўніку | перамо́ўніках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніперамо́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| перамо́ўніца | перамо́ўніцы | |
| перамо́ўніцы | перамо́ўніц | |
| перамо́ўніцы | перамо́ўніцам | |
| перамо́ўніцу | перамо́ўніц | |
| перамо́ўніцай перамо́ўніцаю |
перамо́ўніцамі | |
| перамо́ўніцы | перамо́ўніцах |
Крыніцы:
перамо́ўны
прыметнік, адносны
| перамо́ўны | перамо́ўная | перамо́ўнае | перамо́ўныя | |
| перамо́ўнага | перамо́ўнай перамо́ўнае |
перамо́ўнага | перамо́ўных | |
| перамо́ўнаму | перамо́ўнай | перамо́ўнаму | перамо́ўным | |
| перамо́ўны ( перамо́ўнага ( |
перамо́ўную | перамо́ўнае | перамо́ўныя ( перамо́ўных ( |
|
| перамо́ўным | перамо́ўнай перамо́ўнаю |
перамо́ўным | перамо́ўнымі | |
| перамо́ўным | перамо́ўнай | перамо́ўным | перамо́ўных | |
Крыніцы:
перамо́ўчаць
‘правесці пэўны час у маўчанні’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| перамо́ўчу | перамо́ўчым | |
| перамо́ўчыш | перамо́ўчыце | |
| перамо́ўчыць | перамо́ўчаць | |
| Прошлы час | ||
| перамо́ўчаў | перамо́ўчалі | |
| перамо́ўчала | ||
| перамо́ўчала | ||
| Загадны лад | ||
| перамо́ўч | перамо́ўчце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| перамо́ўчаўшы | ||
Крыніцы:
перамо́ўчваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| перамо́ўчваю | перамо́ўчваем | |
| перамо́ўчваеш | перамо́ўчваеце | |
| перамо́ўчвае | перамо́ўчваюць | |
| Прошлы час | ||
| перамо́ўчваў | перамо́ўчвалі | |
| перамо́ўчвала | ||
| перамо́ўчвала | ||
| Загадны лад | ||
| перамо́ўчвай | перамо́ўчвайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| перамо́ўчваючы | ||
Крыніцы:
перамо́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| перамо́ўшчык | перамо́ўшчыкі | |
| перамо́ўшчыка | перамо́ўшчыкаў | |
| перамо́ўшчыку | перамо́ўшчыкам | |
| перамо́ўшчыка | перамо́ўшчыкаў | |
| перамо́ўшчыкам | перамо́ўшчыкамі | |
| перамо́ўшчыку | перамо́ўшчыках |
Крыніцы:
перамо́чаны
прыметнік, адносны
| перамо́чаны | перамо́чаная | перамо́чанае | перамо́чаныя | |
| перамо́чанага | перамо́чанай перамо́чанае |
перамо́чанага | перамо́чаных | |
| перамо́чанаму | перамо́чанай | перамо́чанаму | перамо́чаным | |
| перамо́чаны ( перамо́чанага ( |
перамо́чаную | перамо́чанае | перамо́чаныя ( перамо́чаных ( |
|
| перамо́чаным | перамо́чанай перамо́чанаю |
перамо́чаным | перамо́чанымі | |
| перамо́чаным | перамо́чанай | перамо́чаным | перамо́чаных | |
Крыніцы:
перамо́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| перамо́чаны | перамо́чаная | перамо́чанае | перамо́чаныя | |
| перамо́чанага | перамо́чанай перамо́чанае |
перамо́чанага | перамо́чаных | |
| перамо́чанаму | перамо́чанай | перамо́чанаму | перамо́чаным | |
| перамо́чаны ( перамо́чанага ( |
перамо́чаную | перамо́чанае | перамо́чаныя ( перамо́чаных ( |
|
| перамо́чаным | перамо́чанай перамо́чанаю |
перамо́чаным | перамо́чанымі | |
| перамо́чаным | перамо́чанай | перамо́чаным | перамо́чаных | |
Кароткая форма: перамо́чана.
Крыніцы:
перамо́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| перамо́чванне | |
| перамо́чвання | |
| перамо́чванню | |
| перамо́чванне | |
| перамо́чваннем | |
| перамо́чванні |
Крыніцы:
перамо́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| перамо́чваецца | перамо́чваюцца | |
| Прошлы час | ||
| перамо́чваўся | перамо́чваліся | |
| перамо́чвалася | ||
| перамо́чвалася | ||
Крыніцы: