трансатланты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трансатланты́чны |
трансатланты́чная |
трансатланты́чнае |
трансатланты́чныя |
| Р. |
трансатланты́чнага |
трансатланты́чнай трансатланты́чнае |
трансатланты́чнага |
трансатланты́чных |
| Д. |
трансатланты́чнаму |
трансатланты́чнай |
трансатланты́чнаму |
трансатланты́чным |
| В. |
трансатланты́чны (неадуш.) трансатланты́чнага (адуш.) |
трансатланты́чную |
трансатланты́чнае |
трансатланты́чныя (неадуш.) трансатланты́чных (адуш.) |
| Т. |
трансатланты́чным |
трансатланты́чнай трансатланты́чнаю |
трансатланты́чным |
трансатланты́чнымі |
| М. |
трансатланты́чным |
трансатланты́чнай |
трансатланты́чным |
трансатланты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трансбо́рдар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трансбо́рдар |
трансбо́рдары |
| Р. |
трансбо́рдара |
трансбо́рдараў |
| Д. |
трансбо́рдару |
трансбо́рдарам |
| В. |
трансбо́рдар |
трансбо́рдары |
| Т. |
трансбо́рдарам |
трансбо́рдарамі |
| М. |
трансбо́рдары |
трансбо́рдарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Трансваа́ль
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Трансваа́ль |
| Р. |
Трансваа́ля |
| Д. |
Трансваа́лю |
| В. |
Трансваа́ль |
| Т. |
Трансваа́лем |
| М. |
Трансваа́лі |
трансве́рсія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трансве́рсія |
| Р. |
трансве́рсіі |
| Д. |
трансве́рсіі |
| В. |
трансве́рсію |
| Т. |
трансве́рсіяй трансве́рсіяю |
| М. |
трансве́рсіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
трансве́рт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трансве́рт |
трансве́рты |
| Р. |
трансве́рта |
трансве́ртаў |
| Д. |
трансве́рту |
трансве́ртам |
| В. |
трансве́рта |
трансве́ртаў |
| Т. |
трансве́ртам |
трансве́ртамі |
| М. |
трансве́рце |
трансве́ртах |
Крыніцы:
piskunou2012.
трансвесты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трансвесты́зм |
| Р. |
трансвесты́зму |
| Д. |
трансвесты́зму |
| В. |
трансвесты́зм |
| Т. |
трансвесты́змам |
| М. |
трансвесты́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
трансвесты́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трансвесты́т |
трансвесты́ты |
| Р. |
трансвесты́та |
трансвесты́таў |
| Д. |
трансвесты́ту |
трансвесты́там |
| В. |
трансвесты́та |
трансвесты́таў |
| Т. |
трансвесты́там |
трансвесты́тамі |
| М. |
трансвесты́це |
трансвесты́тах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
трансвесты́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трансвесты́тка |
трансвесты́ткі |
| Р. |
трансвесты́ткі |
трансвесты́так |
| Д. |
трансвесты́тцы |
трансвесты́ткам |
| В. |
трансвесты́тку |
трансвесты́так |
| Т. |
трансвесты́ткай трансвесты́ткаю |
трансвесты́ткамі |
| М. |
трансвесты́тцы |
трансвесты́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.