Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Юрко́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Юрко́вічы
Р. Юрко́віч
Юрко́вічаў
Д. Юрко́вічам
В. Юрко́вічы
Т. Юрко́вічамі
М. Юрко́вічах

Юрко́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Юрко́ўшчына
Р. Юрко́ўшчыны
Д. Юрко́ўшчыне
В. Юрко́ўшчыну
Т. Юрко́ўшчынай
Юрко́ўшчынаю
М. Юрко́ўшчыне

юрлі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
юрлі́ва юрлівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

юрлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. юрлі́васць
Р. юрлі́васці
Д. юрлі́васці
В. юрлі́васць
Т. юрлі́васцю
М. юрлі́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

юрлі́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. юрлі́вец юрлі́ўцы
Р. юрлі́ўца юрлі́ўцаў
Д. юрлі́ўцу юрлі́ўцам
В. юрлі́ўца юрлі́ўцаў
Т. юрлі́ўцам юрлі́ўцамі
М. юрлі́ўцу юрлі́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

юрлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. юрлі́вы юрлі́вая юрлі́вае юрлі́выя
Р. юрлі́вага юрлі́вай
юрлі́вае
юрлі́вага юрлі́вых
Д. юрлі́ваму юрлі́вай юрлі́ваму юрлі́вым
В. юрлі́вы (неадуш.)
юрлі́вага (адуш.)
юрлі́вую юрлі́вае юрлі́выя (неадуш.)
юрлі́вых (адуш.)
Т. юрлі́вым юрлі́вай
юрлі́ваю
юрлі́вым юрлі́вымі
М. юрлі́вым юрлі́вай юрлі́вым юрлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ю́рмала

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ю́рмала
Р. Ю́рмалы
Д. Ю́рмале
В. Ю́рмалу
Т. Ю́рмалай
Ю́рмалаю
М. Ю́рмале

ю́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ю́рнасць
Р. ю́рнасці
Д. ю́рнасці
В. ю́рнасць
Т. ю́рнасцю
М. ю́рнасці

Крыніцы: piskunou2012.

ю́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ю́рны ю́рная ю́рнае ю́рныя
Р. ю́рнага ю́рнай
ю́рнае
ю́рнага ю́рных
Д. ю́рнаму ю́рнай ю́рнаму ю́рным
В. ю́рны (неадуш.)
ю́рнага (адуш.)
ю́рную ю́рнае ю́рныя (неадуш.)
ю́рных (адуш.)
Т. ю́рным ю́рнай
ю́рнаю
ю́рным ю́рнымі
М. ю́рным ю́рнай ю́рным ю́рных

Крыніцы: piskunou2012.

юро́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. юро́д юро́ды
Р. юро́да юро́даў
Д. юро́ду юро́дам
В. юро́да юро́даў
Т. юро́дам юро́дамі
М. юро́дзе юро́дах

Крыніцы: piskunou2012.