эхіно́псілан
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эхіно́псілан |
эхіно́псіланы |
| Р. |
эхіно́псілану |
эхіно́псіланаў |
| Д. |
эхіно́псілану |
эхіно́псіланам |
| В. |
эхіно́псілан |
эхіно́псіланы |
| Т. |
эхіно́псіланам |
эхіно́псіланамі |
| М. |
эхіно́псілане |
эхіно́псіланах |
Крыніцы:
piskunou2012.
эхіўры́да
‘кольчаты чарвяк’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эхіўры́да |
эхіўры́ды |
| Р. |
эхіўры́ды |
эхіўры́д |
| Д. |
эхіўры́дзе |
эхіўры́дам |
| В. |
эхіўры́ду |
эхіўры́д |
| Т. |
эхіўры́дай эхіўры́даю |
эхіўры́дамі |
| М. |
эхіўры́дзе |
эхіўры́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Эхнато́н
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Эхнато́н |
| Р. |
Эхнато́на |
| Д. |
Эхнато́ну |
| В. |
Эхнато́на |
| Т. |
Эхнато́нам |
| М. |
Эхнато́не |
эцю́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эцю́д |
эцю́ды |
| Р. |
эцю́да |
эцю́даў |
| Д. |
эцю́ду |
эцю́дам |
| В. |
эцю́д |
эцю́ды |
| Т. |
эцю́дам |
эцю́дамі |
| М. |
эцю́дзе |
эцю́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эцю́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эцю́днасць |
| Р. |
эцю́днасці |
| Д. |
эцю́днасці |
| В. |
эцю́днасць |
| Т. |
эцю́днасцю |
| М. |
эцю́днасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
эцю́днік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эцю́днік |
эцю́днікі |
| Р. |
эцю́дніка |
эцю́днікаў |
| Д. |
эцю́дніку |
эцю́днікам |
| В. |
эцю́днік |
эцю́днікі |
| Т. |
эцю́днікам |
эцю́днікамі |
| М. |
эцю́дніку |
эцю́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эцю́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эцю́дны |
эцю́дная |
эцю́днае |
эцю́дныя |
| Р. |
эцю́днага |
эцю́днай эцю́днае |
эцю́днага |
эцю́дных |
| Д. |
эцю́днаму |
эцю́днай |
эцю́днаму |
эцю́дным |
| В. |
эцю́дны (неадуш.) эцю́днага (адуш.) |
эцю́дную |
эцю́днае |
эцю́дныя (неадуш.) эцю́дных (адуш.) |
| Т. |
эцю́дным |
эцю́днай эцю́днаю |
эцю́дным |
эцю́днымі |
| М. |
эцю́дным |
эцю́днай |
эцю́дным |
эцю́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эшаланава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эшаланава́нне |
эшаланава́нні |
| Р. |
эшаланава́ння |
эшаланава́нняў |
| Д. |
эшаланава́нню |
эшаланава́нням |
| В. |
эшаланава́нне |
эшаланава́нні |
| Т. |
эшаланава́ннем |
эшаланава́ннямі |
| М. |
эшаланава́нні |
эшаланава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.