Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эўдыялі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

эўдыяметры́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўдыяметры́чны	эўдыяметры́чная	эўдыяметры́чнае	эўдыяметры́чныя
Р.	эўдыяметры́чнага	эўдыяметры́чнай эўдыяметры́чнае	эўдыяметры́чнага	эўдыяметры́чных
Д.	эўдыяметры́чнаму	эўдыяметры́чнай	эўдыяметры́чнаму	эўдыяметры́чным
В.	эўдыяметры́чны (неадуш.) эўдыяметры́чнага (адуш.)	эўдыяметры́чную	эўдыяметры́чнае	эўдыяметры́чныя (неадуш.) эўдыяметры́чных (адуш.)
Т.	эўдыяметры́чным	эўдыяметры́чнай эўдыяметры́чнаю	эўдыяметры́чным	эўдыяметры́чнымі
М.	эўдыяметры́чным	эўдыяметры́чнай	эўдыяметры́чным	эўдыяметры́чных

Крыніцы: piskunou2012.

эўдэмані́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

эўдэмані́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

эўдэманісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўдэманісты́чны	эўдэманісты́чная	эўдэманісты́чнае	эўдэманісты́чныя
Р.	эўдэманісты́чнага	эўдэманісты́чнай эўдэманісты́чнае	эўдэманісты́чнага	эўдэманісты́чных
Д.	эўдэманісты́чнаму	эўдэманісты́чнай	эўдэманісты́чнаму	эўдэманісты́чным
В.	эўдэманісты́чны (неадуш.) эўдэманісты́чнага (адуш.)	эўдэманісты́чную	эўдэманісты́чнае	эўдэманісты́чныя (неадуш.) эўдэманісты́чных (адуш.)
Т.	эўдэманісты́чным	эўдэманісты́чнай эўдэманісты́чнаю	эўдэманісты́чным	эўдэманісты́чнымі
М.	эўдэманісты́чным	эўдэманісты́чнай	эўдэманісты́чным	эўдэманісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

эўдэмані́сцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўдэмані́сцкі	эўдэмані́сцкая	эўдэмані́сцкае	эўдэмані́сцкія
Р.	эўдэмані́сцкага	эўдэмані́сцкай эўдэмані́сцкае	эўдэмані́сцкага	эўдэмані́сцкіх
Д.	эўдэмані́сцкаму	эўдэмані́сцкай	эўдэмані́сцкаму	эўдэмані́сцкім
В.	эўдэмані́сцкі (неадуш.) эўдэмані́сцкага (адуш.)	эўдэмані́сцкую	эўдэмані́сцкае	эўдэмані́сцкія (неадуш.) эўдэмані́сцкіх (адуш.)
Т.	эўдэмані́сцкім	эўдэмані́сцкай эўдэмані́сцкаю	эўдэмані́сцкім	эўдэмані́сцкімі
М.	эўдэмані́сцкім	эўдэмані́сцкай	эўдэмані́сцкім	эўдэмані́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

эўкалі́пт

‘драўніна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

эўкалі́пт

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

эўкалі́птавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўкалі́птавы	эўкалі́птавая	эўкалі́птавае	эўкалі́птавыя
Р.	эўкалі́птавага	эўкалі́птавай эўкалі́птавае	эўкалі́птавага	эўкалі́птавых
Д.	эўкалі́птаваму	эўкалі́птавай	эўкалі́птаваму	эўкалі́птавым
В.	эўкалі́птавы (неадуш.) эўкалі́птавага (адуш.)	эўкалі́птавую	эўкалі́птавае	эўкалі́птавыя (неадуш.) эўкалі́птавых (адуш.)
Т.	эўкалі́птавым	эўкалі́птавай эўкалі́птаваю	эўкалі́птавым	эўкалі́птавымі
М.	эўкалі́птавым	эўкалі́птавай	эўкалі́птавым	эўкалі́птавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

эўкарыё́та

‘жывёла, клеткі якой маюць ядро’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum