тралё́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тралё́вачны |
тралё́вачная |
тралё́вачнае |
тралё́вачныя |
| Р. |
тралё́вачнага |
тралё́вачнай тралё́вачнае |
тралё́вачнага |
тралё́вачных |
| Д. |
тралё́вачнаму |
тралё́вачнай |
тралё́вачнаму |
тралё́вачным |
| В. |
тралё́вачны (неадуш.) тралё́вачнага (адуш.) |
тралё́вачную |
тралё́вачнае |
тралё́вачныя (неадуш.) тралё́вачных (адуш.) |
| Т. |
тралё́вачным |
тралё́вачнай тралё́вачнаю |
тралё́вачным |
тралё́вачнымі |
| М. |
тралё́вачным |
тралё́вачнай |
тралё́вачным |
тралё́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тралё́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тралё́ўка |
| Р. |
тралё́ўкі |
| Д. |
тралё́ўцы |
| В. |
тралё́ўку |
| Т. |
тралё́ўкай тралё́ўкаю |
| М. |
тралё́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тралё́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тралё́ўшчык |
тралё́ўшчыкі |
| Р. |
тралё́ўшчыка |
тралё́ўшчыкаў |
| Д. |
тралё́ўшчыку |
тралё́ўшчыкам |
| В. |
тралё́ўшчыка |
тралё́ўшчыкаў |
| Т. |
тралё́ўшчыкам |
тралё́ўшчыкамі |
| М. |
тралё́ўшчыку |
тралё́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тра́ліцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
тра́ліцца |
тра́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
тра́ліўся |
тра́ліліся |
| ж. |
тра́лілася |
| н. |
тра́лілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
тра́ліць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тра́лю |
тра́лім |
| 2-я ас. |
тра́ліш |
тра́ліце |
| 3-я ас. |
тра́ліць |
тра́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
тра́ліў |
тра́лілі |
| ж. |
тра́ліла |
| н. |
тра́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тра́ль |
тра́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тра́лячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тралма́йстар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тралма́йстар |
тралма́йстры |
| Р. |
тралма́йстра |
тралма́йстраў |
| Д. |
тралма́йстру |
тралма́йстрам |
| В. |
тралма́йстра |
тралма́йстраў |
| Т. |
тралма́йстрам |
тралма́йстрамі |
| М. |
тралма́йстру |
тралма́йстрах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
тралма́йстарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тралма́йстарскі |
тралма́йстарская |
тралма́йстарскае |
тралма́йстарскія |
| Р. |
тралма́йстарскага |
тралма́йстарскай тралма́йстарскае |
тралма́йстарскага |
тралма́йстарскіх |
| Д. |
тралма́йстарскаму |
тралма́йстарскай |
тралма́йстарскаму |
тралма́йстарскім |
| В. |
тралма́йстарскі (неадуш.) тралма́йстарскага (адуш.) |
тралма́йстарскую |
тралма́йстарскае |
тралма́йстарскія (неадуш.) тралма́йстарскіх (адуш.) |
| Т. |
тралма́йстарскім |
тралма́йстарскай тралма́йстарскаю |
тралма́йстарскім |
тралма́йстарскімі |
| М. |
тралма́йстарскім |
тралма́йстарскай |
тралма́йстарскім |
тралма́йстарскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
тра́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тра́льны |
тра́льная |
тра́льнае |
тра́льныя |
| Р. |
тра́льнага |
тра́льнай тра́льнае |
тра́льнага |
тра́льных |
| Д. |
тра́льнаму |
тра́льнай |
тра́льнаму |
тра́льным |
| В. |
тра́льны (неадуш.) тра́льнага (адуш.) |
тра́льную |
тра́льнае |
тра́льныя (неадуш.) тра́льных (адуш.) |
| Т. |
тра́льным |
тра́льнай тра́льнаю |
тра́льным |
тра́льнымі |
| М. |
тра́льным |
тра́льнай |
тра́льным |
тра́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
тра́льшчык
‘спецыяліст’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тра́льшчык |
тра́льшчыкі |
| Р. |
тра́льшчыка |
тра́льшчыкаў |
| Д. |
тра́льшчыку |
тра́льшчыкам |
| В. |
тра́льшчыка |
тра́льшчыкаў |
| Т. |
тра́льшчыкам |
тра́льшчыкамі |
| М. |
тра́льшчыку |
тра́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тра́льшчык
‘судна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тра́льшчык |
тра́льшчыкі |
| Р. |
тра́льшчыка |
тра́льшчыкаў |
| Д. |
тра́льшчыку |
тра́льшчыкам |
| В. |
тра́льшчык |
тра́льшчыкі |
| Т. |
тра́льшчыкам |
тра́льшчыкамі |
| М. |
тра́льшчыку |
тра́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.