Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вельмішано́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вельмішано́ўны вельмішано́ўная вельмішано́ўнае вельмішано́ўныя
Р. вельмішано́ўнага вельмішано́ўнай
вельмішано́ўнае		 вельмішано́ўнага вельмішано́ўных
Д. вельмішано́ўнаму вельмішано́ўнай вельмішано́ўнаму вельмішано́ўным
В. вельмішано́ўны (неадуш.)
вельмішано́ўнага (адуш.)		 вельмішано́ўную вельмішано́ўнае вельмішано́ўныя (неадуш.)
вельмішано́ўных (адуш.)
Т. вельмішано́ўным вельмішано́ўнай
вельмішано́ўнаю		 вельмішано́ўным вельмішано́ўнымі
М. вельмішано́ўным вельмішано́ўнай вельмішано́ўным вельмішано́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Вельмуты́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вельмуты́
Р. Вельмуто́ў
Д. Вельмута́м
В. Вельмуты́
Т. Вельмута́мі
М. Вельмута́х

ве́льс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́льс ве́льсы
Р. ве́льса ве́льсаў
Д. ве́льсу ве́льсам
В. ве́льс ве́льсы
Т. ве́льсам ве́льсамі
М. ве́льсе ве́льсах

Крыніцы: piskunou2012.

вельцава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вельцава́нне
Р. вельцава́ння
Д. вельцава́нню
В. вельцава́нне
Т. вельцава́ннем
М. вельцава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

вельцава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вельцава́ны вельцава́ная вельцава́нае вельцава́ныя
Р. вельцава́нага вельцава́най
вельцава́нае		 вельцава́нага вельцава́ных
Д. вельцава́наму вельцава́най вельцава́наму вельцава́ным
В. вельцава́ны (неадуш.)
вельцава́нага (адуш.)		 вельцава́ную вельцава́нае вельцава́ныя (неадуш.)
вельцава́ных (адуш.)
Т. вельцава́ным вельцава́най
вельцава́наю		 вельцава́ным вельцава́нымі
М. вельцава́ным вельцава́най вельцава́ным вельцава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

вельштэр’е́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вельштэр’е́р вельштэр’е́ры
Р. вельштэр’е́ра вельштэр’е́раў
Д. вельштэр’е́ру вельштэр’е́рам
В. вельштэр’е́ра вельштэр’е́раў
Т. вельштэр’е́рам вельштэр’е́рамі
М. вельштэр’е́ры вельштэр’е́рах

Крыніцы: piskunou2012.

Вельямо́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вельямо́вічы
Р. Вельямо́віч
Вельямо́вічаў
Д. Вельямо́вічам
В. Вельямо́вічы
Т. Вельямо́вічамі
М. Вельямо́вічах

велю́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. велю́р
Р. велю́ру
Д. велю́ру
В. велю́р
Т. велю́рам
М. велю́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

велю́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. велю́равы велю́равая велю́равае велю́равыя
Р. велю́равага велю́равай
велю́равае		 велю́равага велю́равых
Д. велю́раваму велю́равай велю́раваму велю́равым
В. велю́равы (неадуш.)
велю́равага (адуш.)		 велю́равую велю́равае велю́равыя (неадуш.)
велю́равых (адуш.)
Т. велю́равым велю́равай
велю́раваю		 велю́равым велю́равымі
М. велю́равым велю́равай велю́равым велю́равых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

велягу́рна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
велягу́рна - -

Крыніцы: piskunou2012.