Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шышкано́сныя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

шышкападо́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	шышкападо́бны	шышкападо́бная	шышкападо́бнае	шышкападо́бныя
Р.	шышкападо́бнага	шышкападо́бнай шышкападо́бнае	шышкападо́бнага	шышкападо́бных
Д.	шышкападо́бнаму	шышкападо́бнай	шышкападо́бнаму	шышкападо́бным
В.	шышкападо́бны (неадуш.) шышкападо́бнага (адуш.)	шышкападо́бную	шышкападо́бнае	шышкападо́бныя (неадуш.) шышкападо́бных (адуш.)
Т.	шышкападо́бным	шышкападо́бнай шышкападо́бнаю	шышкападо́бным	шышкападо́бнымі
М.	шышкападо́бным	шышкападо́бнай	шышкападо́бным	шышкападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

шы́шкаць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Шы́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Шышкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

шы́шкінскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	шы́шкінскі	шы́шкінская	шы́шкінскае	шы́шкінскія
Р.	шы́шкінскага	шы́шкінскай шы́шкінскае	шы́шкінскага	шы́шкінскіх
Д.	шы́шкінскаму	шы́шкінскай	шы́шкінскаму	шы́шкінскім
В.	шы́шкінскі (неадуш.) шы́шкінскага (адуш.)	шы́шкінскую	шы́шкінскае	шы́шкінскія (неадуш.) шы́шкінскіх (адуш.)
Т.	шы́шкінскім	шы́шкінскай шы́шкінскаю	шы́шкінскім	шы́шкінскімі
М.	шы́шкінскім	шы́шкінскай	шы́шкінскім	шы́шкінскіх

Крыніцы: piskunou2012.

шышня́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Шышо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Шы́шчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

шышы́каць

‘шушукацца, шаптацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum