шышкано́сныя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| шышкано́сныя | |
| шышкано́сных | |
| шышкано́сным | |
| шышкано́сныя | |
| шышкано́снымі | |
| шышкано́сных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)