Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перада́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	перада́чка	перада́чкі
Р.	перада́чкі	перада́чак
Д.	перада́чцы	перада́чкам
В.	перада́чку	перада́чкі
Т.	перада́чкай перада́чкаю	перада́чкамі
М.	перада́чцы	перада́чках

Крыніцы: piskunou2012.

перадбаявы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	перадбаявы́	перадбаява́я	перадбаяво́е	перадбаявы́я
Р.	перадбаяво́га	перадбаяво́й перадбаяво́е	перадбаяво́га	перадбаявы́х
Д.	перадбаяво́му	перадбаяво́й	перадбаяво́му	перадбаявы́м
В.	перадбаявы́ (неадуш.) перадбаяво́га (адуш.)	перадбаяву́ю	перадбаяво́е	перадбаявы́я (неадуш.) перадбаявы́х (адуш.)
Т.	перадбаявы́м	перадбаяво́й перадбаяво́ю	перадбаявы́м	перадбаявы́мі
М.	перадбаявы́м	перадбаяво́й	перадбаявы́м	перадбаявы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

перадбрушы́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	перадбрушы́нны	перадбрушы́нная	перадбрушы́ннае	перадбрушы́нныя
Р.	перадбрушы́ннага	перадбрушы́ннай перадбрушы́ннае	перадбрушы́ннага	перадбрушы́нных
Д.	перадбрушы́ннаму	перадбрушы́ннай	перадбрушы́ннаму	перадбрушы́нным
В.	перадбрушы́нны (неадуш.) перадбрушы́ннага (адуш.)	перадбрушы́нную	перадбрушы́ннае	перадбрушы́нныя (неадуш.) перадбрушы́нных (адуш.)
Т.	перадбрушы́нным	перадбрушы́ннай перадбрушы́ннаю	перадбрушы́нным	перадбрушы́ннымі
М.	перадбрушы́нным	перадбрушы́ннай	перадбрушы́нным	перадбрушы́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

перадвае́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	перадвае́нны	перадвае́нная	перадвае́ннае	перадвае́нныя
Р.	перадвае́ннага	перадвае́ннай перадвае́ннае	перадвае́ннага	перадвае́нных
Д.	перадвае́ннаму	перадвае́ннай	перадвае́ннаму	перадвае́нным
В.	перадвае́нны (неадуш.) перадвае́ннага (адуш.)	перадвае́нную	перадвае́ннае	перадвае́нныя (неадуш.) перадвае́нных (адуш.)
Т.	перадвае́нным	перадвае́ннай перадвае́ннаю	перадвае́нным	перадвае́ннымі
М.	перадвае́нным	перадвае́ннай	перадвае́нным	перадвае́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

перадваі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	перадваю́	перадво́ім
2-я ас.	перадво́іш	перадво́іце
3-я ас.	перадво́іць	перадво́яць
Прошлы час
м.	перадваі́ў	перадваі́лі
ж.	перадваі́ла
н.	перадваі́ла
Загадны лад
2-я ас.	перадваі́	перадваі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	перадваі́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

перадвайско́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	перадвайско́вы	перадвайско́вая	перадвайско́вае	перадвайско́выя
Р.	перадвайско́вага	перадвайско́вай перадвайско́вае	перадвайско́вага	перадвайско́вых
Д.	перадвайско́ваму	перадвайско́вай	перадвайско́ваму	перадвайско́вым
В.	перадвайско́вы (неадуш.) перадвайско́вага (адуш.)	перадвайско́вую	перадвайско́вае	перадвайско́выя (неадуш.) перадвайско́вых (адуш.)
Т.	перадвайско́вым	перадвайско́вай перадвайско́ваю	перадвайско́вым	перадвайско́вымі
М.	перадвайско́вым	перадвайско́вай	перадвайско́вым	перадвайско́вых

Крыніцы: piskunou2012.

перадваро́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	перадваро́цце
Р.	перадваро́цця
Д.	перадваро́ццю
В.	перадваро́цце
Т.	перадваро́ццем
М.	перадваро́цці

Крыніцы: piskunou2012.

перадвая́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	перадвая́чаны	перадвая́чаная	перадвая́чанае	перадвая́чаныя
Р.	перадвая́чанага	перадвая́чанай перадвая́чанае	перадвая́чанага	перадвая́чаных
Д.	перадвая́чанаму	перадвая́чанай	перадвая́чанаму	перадвая́чаным
В.	перадвая́чаны (неадуш.) перадвая́чанага (адуш.)	перадвая́чаную	перадвая́чанае	перадвая́чаныя (неадуш.) перадвая́чаных (адуш.)
Т.	перадвая́чаным	перадвая́чанай перадвая́чанаю	перадвая́чаным	перадвая́чанымі
М.	перадвая́чаным	перадвая́чанай	перадвая́чаным	перадвая́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

перадвая́чваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	перадвая́чваю	перадвая́чваем
2-я ас.	перадвая́чваеш	перадвая́чваеце
3-я ас.	перадвая́чвае	перадвая́чваюць
Прошлы час
м.	перадвая́чваў	перадвая́чвалі
ж.	перадвая́чвала
н.	перадвая́чвала
Загадны лад
2-я ас.	перадвая́чвай	перадвая́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	перадвая́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

перадвая́чыць

‘сказаць няпраўду, змяніць паказанні’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	перадвая́чу	перадвая́чым
2-я ас.	перадвая́чыш	перадвая́чыце
3-я ас.	перадвая́чыць	перадвая́чаць
Прошлы час
м.	перадвая́чыў	перадвая́чылі
ж.	перадвая́чыла
н.	перадвая́чыла
Загадны лад
2-я ас.	перадвая́ч	перадвая́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час	перадвая́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)