Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

шло́паць

‘гучна, з шумам біцца аб што-небудзь, удараць па чым-небудзь, шлёпаць (яблыкі шлопаюць у траву, боты шлопаюць па нагах)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шло́паю шло́паем
2-я ас. шло́паеш шло́паеце
3-я ас. шло́пае шло́паюць
Прошлы час
м. шло́паў шло́палі
ж. шло́пала
н. шло́пала
Загадны лад
2-я ас. шло́пай шло́пайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шло́паючы

Крыніцы: piskunou2012.

шло́пнуць

‘гучна, з шумам ударыцца па чым-небудзь, аб што-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шло́пну шло́пнем
2-я ас. шло́пнеш шло́пнеце
3-я ас. шло́пне шло́пнуць
Прошлы час
м. шло́пнуў шло́пнулі
ж. шло́пнула
н. шло́пнула
Загадны лад
2-я ас. шло́пні шло́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час шло́пнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

шлу́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. шлу́нак
Р. шлу́нка
Д. шлу́нку
В. шлу́нак
Т. шлу́нкам
М. шлу́нку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

шлу́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. шлу́нне
Р. шлу́ння
Д. шлу́нню
В. шлу́нне
Т. шлу́ннем
М. шлу́нні

Крыніцы: piskunou2012.

шлы́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шлы́к шлы́кі
Р. шлы́ка шлы́каў
Д. шлы́ку шлы́кам
В. шлы́к шлы́кі
Т. шлы́кам шлы́камі
М. шлы́ку шлы́ках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Шлыкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шлыкі́
Р. Шлыко́ў
Д. Шлыка́м
В. Шлыкі́
Т. Шлыка́мі
М. Шлыка́х

шлы́нда

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шлы́нда шлы́нды
Р. шлы́нды шлы́нд
шлы́ндаў
Д. шлы́ндзе шлы́ндам
В. шлы́нду шлы́нд
шлы́ндаў
Т. шлы́ндай
шлы́ндаю		 шлы́ндамі
М. шлы́ндзе шлы́ндах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

шлы́нда

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шлы́нда шлы́нды
Р. шлы́нды шлы́нд
шлы́ндаў
Д. шлы́нду шлы́ндам
В. шлы́нду шлы́нд
шлы́ндаў
Т. шлы́ндам шлы́ндамі
М. шлы́ндзе шлы́ндах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

шлы́нданне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. шлы́нданне
Р. шлы́ндання
Д. шлы́нданню
В. шлы́нданне
Т. шлы́нданнем
М. шлы́нданні

Крыніцы: piskunou2012.

шлы́нданнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шлы́нданнік шлы́нданнікі
Р. шлы́нданніка шлы́нданнікаў
Д. шлы́нданніку шлы́нданнікам
В. шлы́нданніка шлы́нданнікаў
Т. шлы́нданнікам шлы́нданнікамі
М. шлы́нданніку шлы́нданніках

Крыніцы: piskunou2012.