шаро́хацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шаро́хаюся |
шаро́хаемся |
| 2-я ас. |
шаро́хаешся |
шаро́хаецеся |
| 3-я ас. |
шаро́хаецца |
шаро́хаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
шаро́хаўся |
шаро́халіся |
| ж. |
шаро́халася |
| н. |
шаро́халася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шаро́хайся |
шаро́хайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шаро́хаючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шаро́хаць
‘варушыць, выграбаць што-небудзь (шарохаць салому); штурхаць, тузаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шаро́хаю |
шаро́хаем |
| 2-я ас. |
шаро́хаеш |
шаро́хаеце |
| 3-я ас. |
шаро́хае |
шаро́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
шаро́хаў |
шаро́халі |
| ж. |
шаро́хала |
| н. |
шаро́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шаро́хай |
шаро́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шаро́хаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шаро́хнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шаро́хнуся |
шаро́хнемся |
| 2-я ас. |
шаро́хнешся |
шаро́хнецеся |
| 3-я ас. |
шаро́хнецца |
шаро́хнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
шаро́хнуўся |
шаро́хнуліся |
| ж. |
шаро́хнулася |
| н. |
шаро́хнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шаро́хніся |
шаро́хніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шаро́хнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шаро́хнуць
‘варухнуць, штурхануць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шаро́хну |
шаро́хнем |
| 2-я ас. |
шаро́хнеш |
шаро́хнеце |
| 3-я ас. |
шаро́хне |
шаро́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
шаро́хнуў |
шаро́хнулі |
| ж. |
шаро́хнула |
| н. |
шаро́хнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шаро́хні |
шаро́хніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шаро́хнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шаро́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шаро́цце |
| Р. |
шаро́цця |
| Д. |
шаро́ццю |
| В. |
шаро́цце |
| Т. |
шаро́ццем |
| М. |
шаро́цці |
Крыніцы:
piskunou2012.
шаро́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шаро́ш |
| Р. |
шарашу́ |
| Д. |
шарашу́ |
| В. |
шаро́ш |
| Т. |
шарашо́м |
| М. |
шарашы́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
шаро́шачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шаро́шачны |
шаро́шачная |
шаро́шачнае |
шаро́шачныя |
| Р. |
шаро́шачнага |
шаро́шачнай шаро́шачнае |
шаро́шачнага |
шаро́шачных |
| Д. |
шаро́шачнаму |
шаро́шачнай |
шаро́шачнаму |
шаро́шачным |
| В. |
шаро́шачны (неадуш.) шаро́шачнага (адуш.) |
шаро́шачную |
шаро́шачнае |
шаро́шачныя (неадуш.) шаро́шачных (адуш.) |
| Т. |
шаро́шачным |
шаро́шачнай шаро́шачнаю |
шаро́шачным |
шаро́шачнымі |
| М. |
шаро́шачным |
шаро́шачнай |
шаро́шачным |
шаро́шачных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
шаро́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шаро́шка |
| Р. |
шаро́шкі |
| Д. |
шаро́шцы |
| В. |
шаро́шку |
| Т. |
шаро́шкай шаро́шкаю |
| М. |
шаро́шцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
шарпа́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шарпа́к |
| Р. |
шарпаку́ |
| Д. |
шарпаку́ |
| В. |
шарпа́к |
| Т. |
шарпако́м |
| М. |
шарпаку́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.