Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Чу́хны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

чу́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чуццё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чу́ць

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
чу́ць	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

чу́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Чу́цькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

чу́чавіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чу́чавіцкі	чу́чавіцкая	чу́чавіцкае	чу́чавіцкія
Р.	чу́чавіцкага	чу́чавіцкай чу́чавіцкае	чу́чавіцкага	чу́чавіцкіх
Д.	чу́чавіцкаму	чу́чавіцкай	чу́чавіцкаму	чу́чавіцкім
В.	чу́чавіцкі (неадуш.) чу́чавіцкага (адуш.)	чу́чавіцкую	чу́чавіцкае	чу́чавіцкія (неадуш.) чу́чавіцкіх (адуш.)
Т.	чу́чавіцкім	чу́чавіцкай чу́чавіцкаю	чу́чавіцкім	чу́чавіцкімі
М.	чу́чавіцкім	чу́чавіцкай	чу́чавіцкім	чу́чавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

чу́чала

‘неахайны, брудны чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чу́чала

‘набітая чым-н. скура жывёлы, птушкі’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чу́чаліцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum