прабрыва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прабрыва́ю |
прабрыва́ем |
| 2-я ас. |
прабрыва́еш |
прабрыва́еце |
| 3-я ас. |
прабрыва́е |
прабрыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прабрыва́ў |
прабрыва́лі |
| ж. |
прабрыва́ла |
| н. |
прабрыва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прабрыва́й |
прабрыва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прабрыва́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прабры́ндаць
‘хадзіць, совацца без патрэбы; сланяцца, нічога не робячы’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прабры́ндаю |
прабры́ндаем |
| 2-я ас. |
прабры́ндаеш |
прабры́ндаеце |
| 3-я ас. |
прабры́ндае |
прабры́ндаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прабры́ндаў |
прабры́ндалі |
| ж. |
прабры́ндала |
| н. |
прабры́ндала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прабры́ндай |
прабры́ндайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прабры́ндаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прабры́нкаць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прабры́нкаю |
прабры́нкаем |
| 2-я ас. |
прабры́нкаеш |
прабры́нкаеце |
| 3-я ас. |
прабры́нкае |
прабры́нкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прабры́нкаў |
прабры́нкалі |
| ж. |
прабры́нкала |
| н. |
прабры́нкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прабры́нкай |
прабры́нкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прабры́нкаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прабрысці́
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прабрыду́ |
прабрыдзё́м |
| 2-я ас. |
прабрыдзе́ш |
прабрыдзяце́ |
| 3-я ас. |
прабрыдзе́ |
прабрыду́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прабры́ў |
прабрылі́ |
| ж. |
прабрыла́ |
| н. |
прабрыло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прабрыдзі́ |
прабрыдзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прабры́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прабры́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прабры́ты |
прабры́тая |
прабры́тае |
прабры́тыя |
| Р. |
прабры́тага |
прабры́тай прабры́тае |
прабры́тага |
прабры́тых |
| Д. |
прабры́таму |
прабры́тай |
прабры́таму |
прабры́тым |
| В. |
прабры́ты (неадуш.) прабры́тага (адуш.) |
прабры́тую |
прабры́тае |
прабры́тыя (неадуш.) прабры́тых (адуш.) |
| Т. |
прабры́тым |
прабры́тай прабры́таю |
прабры́тым |
прабры́тымі |
| М. |
прабры́тым |
прабры́тай |
прабры́тым |
прабры́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прабры́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прабры́ты |
прабры́тая |
прабры́тае |
прабры́тыя |
| Р. |
прабры́тага |
прабры́тай прабры́тае |
прабры́тага |
прабры́тых |
| Д. |
прабры́таму |
прабры́тай |
прабры́таму |
прабры́тым |
| В. |
прабры́ты (неадуш.) прабры́тага (адуш.) |
прабры́тую |
прабры́тае |
прабры́тыя (неадуш.) прабры́тых (адуш.) |
| Т. |
прабры́тым |
прабры́тай прабры́таю |
прабры́тым |
прабры́тымі |
| М. |
прабры́тым |
прабры́тай |
прабры́тым |
прабры́тых |
Кароткая форма: прабры́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прабры́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прабры́ецца |
прабры́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прабры́ўся |
прабры́ліся |
| ж. |
прабры́лася |
| н. |
прабры́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прабры́ўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прабры́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прабры́ю |
прабры́ем |
| 2-я ас. |
прабры́еш |
прабры́еце |
| 3-я ас. |
прабры́е |
прабры́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прабры́ў |
прабры́лі |
| ж. |
прабры́ла |
| н. |
прабры́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прабры́й |
прабры́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прабры́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прабубні́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прабубню́ |
прабубні́м |
| 2-я ас. |
прабубні́ш |
прабубніце́ |
| 3-я ас. |
прабубні́ць |
прабубня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прабубні́ў |
прабубні́лі |
| ж. |
прабубні́ла |
| н. |
прабубні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прабубні́ |
прабубні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прабубні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прабу́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прабу́да |
| Р. |
прабу́ды |
| Д. |
прабу́дзе |
| В. |
прабу́ду |
| Т. |
прабу́дай прабу́даю |
| М. |
прабу́дзе |
Крыніцы:
piskunou2012.