набе́ла
прыслоўе
| набе́ла | - | - |
Крыніцы:
набе́ла
прыслоўе
| набе́ла | - | - |
Крыніцы:
набе́лены
прыметнік, якасны
| набе́лены | набе́леная | набе́ленае | набе́леныя | |
| набе́ленага | набе́ленай набе́ленае |
набе́ленага | набе́леных | |
| набе́ленаму | набе́ленай | набе́ленаму | набе́леным | |
| набе́лены ( набе́ленага ( |
набе́леную | набе́ленае | набе́леныя ( набе́леных ( |
|
| набе́леным | набе́ленай набе́ленаю |
набе́леным | набе́ленымі | |
| набе́леным | набе́ленай | набе́леным | набе́леных | |
Крыніцы:
набе́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| набе́лены | набе́леная | набе́ленае | набе́леныя | |
| набе́ленага | набе́ленай набе́ленае |
набе́ленага | набе́леных | |
| набе́ленаму | набе́ленай | набе́ленаму | набе́леным | |
| набе́лены ( набе́ленага ( |
набе́леную | набе́ленае | набе́леныя ( набе́леных ( |
|
| набе́леным | набе́ленай набе́ленаю |
набе́леным | набе́ленымі | |
| набе́леным | набе́ленай | набе́леным | набе́леных | |
Кароткая форма: набе́лена.
Крыніцы:
набелія́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| набелія́т | набелія́ты | |
| набелія́та | набелія́таў | |
| набелія́ту | набелія́там | |
| набелія́та | набелія́таў | |
| набелія́там | набелія́тамі | |
| набелія́це | набелія́тах |
Крыніцы:
На́беражная
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| На́беражная | |
| На́беражнай | |
| На́беражнай | |
| На́беражную | |
| На́беражнай На́беражнаю |
|
| На́беражнай |
набіва́льнік
‘той, хто набівае, зараджае зброю’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| набіва́льнік | набіва́льнікі | |
| набіва́льніка | набіва́льнікаў | |
| набіва́льніку | набіва́льнікам | |
| набіва́льніка | набіва́льнікаў | |
| набіва́льнікам | набіва́льнікамі | |
| набіва́льніку | набіва́льніках |
Крыніцы:
набіва́льны
прыметнік, адносны
| набіва́льны | набіва́льная | набіва́льнае | набіва́льныя | |
| набіва́льнага | набіва́льнай набіва́льнае |
набіва́льнага | набіва́льных | |
| набіва́льнаму | набіва́льнай | набіва́льнаму | набіва́льным | |
| набіва́льны ( набіва́льнага ( |
набіва́льную | набіва́льнае | набіва́льныя ( набіва́льных ( |
|
| набіва́льным | набіва́льнай набіва́льнаю |
набіва́льным | набіва́льнымі | |
| набіва́льным | набіва́льнай | набіва́льным | набіва́льных | |
Крыніцы:
набіва́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| набіва́льшчык | набіва́льшчыкі | |
| набіва́льшчыка | набіва́льшчыкаў | |
| набіва́льшчыку | набіва́льшчыкам | |
| набіва́льшчыка | набіва́льшчыкаў | |
| набіва́льшчыкам | набіва́льшчыкамі | |
| набіва́льшчыку | набіва́льшчыках |
Крыніцы:
набіва́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| набіва́льшчыца | набіва́льшчыцы | |
| набіва́льшчыцы | набіва́льшчыц | |
| набіва́льшчыцы | набіва́льшчыцам | |
| набіва́льшчыцу | набіва́льшчыц | |
| набіва́льшчыцай набіва́льшчыцаю |
набіва́льшчыцамі | |
| набіва́льшчыцы | набіва́льшчыцах |
Крыніцы:
набіва́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| набіва́нка | набіва́нкі | |
| набіва́нкі | набіва́нак | |
| набіва́нцы | набіва́нкам | |
| набіва́нку | набіва́нкі | |
| набіва́нкай набіва́нкаю |
набіва́нкамі | |
| набіва́нцы | набіва́нках |
Крыніцы: