Verbum

чарцянё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, рознаскланяльны

Іншыя варыянты: чарцяня́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

чарцяня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, рознаскланяльны

Іншыя варыянты: чарцянё́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарцяня́чы

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

Чарчо́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Чарчо́нае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Чарчо́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

ча́рчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

чарчэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ча́ры

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чарэ́йшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне