чарцё́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарцё́жнік |
чарцё́жнікі |
| Р. |
чарцё́жніка |
чарцё́жнікаў |
| Д. |
чарцё́жніку |
чарцё́жнікам |
| В. |
чарцё́жніка |
чарцё́жнікаў |
| Т. |
чарцё́жнікам |
чарцё́жнікамі |
| М. |
чарцё́жніку |
чарцё́жніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарцё́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарцё́жніца |
чарцё́жніцы |
| Р. |
чарцё́жніцы |
чарцё́жніц |
| Д. |
чарцё́жніцы |
чарцё́жніцам |
| В. |
чарцё́жніцу |
чарцё́жніц |
| Т. |
чарцё́жніцай
чарцё́жніцаю |
чарцё́жніцамі |
| М. |
чарцё́жніцы |
чарцё́жніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарцё́жніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чарцё́жніцкі |
чарцё́жніцкая |
чарцё́жніцкае |
чарцё́жніцкія |
| Р. |
чарцё́жніцкага |
чарцё́жніцкай
чарцё́жніцкае |
чарцё́жніцкага |
чарцё́жніцкіх |
| Д. |
чарцё́жніцкаму |
чарцё́жніцкай |
чарцё́жніцкаму |
чарцё́жніцкім |
| В. |
чарцё́жніцкі (неадуш.)
чарцё́жніцкага (адуш.) |
чарцё́жніцкую |
чарцё́жніцкае |
чарцё́жніцкія (неадуш.)
чарцё́жніцкіх (адуш.) |
| Т. |
чарцё́жніцкім |
чарцё́жніцкай
чарцё́жніцкаю |
чарцё́жніцкім |
чарцё́жніцкімі |
| М. |
чарцё́жніцкім |
чарцё́жніцкай |
чарцё́жніцкім |
чарцё́жніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
чарцё́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чарцё́жны |
чарцё́жная |
чарцё́жнае |
чарцё́жныя |
| Р. |
чарцё́жнага |
чарцё́жнай
чарцё́жнае |
чарцё́жнага |
чарцё́жных |
| Д. |
чарцё́жнаму |
чарцё́жнай |
чарцё́жнаму |
чарцё́жным |
| В. |
чарцё́жны (неадуш.)
чарцё́жнага (адуш.) |
чарцё́жную |
чарцё́жнае |
чарцё́жныя (неадуш.)
чарцё́жных (адуш.) |
| Т. |
чарцё́жным |
чарцё́жнай
чарцё́жнаю |
чарцё́жным |
чарцё́жнымі |
| М. |
чарцё́жным |
чарцё́жнай |
чарцё́жным |
чарцё́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарці́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
чэ́рціцца |
чэ́рцяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
чарці́ўся |
чарці́ліся |
| ж. |
чарці́лася |
| н. |
чарці́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
чарці́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чарчу́ |
чэ́рцім |
| 2-я ас. |
чэ́рціш |
чэ́рціце |
| 3-я ас. |
чэ́рціць |
чэ́рцяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
чарці́ў |
чарці́лі |
| ж. |
чарці́ла |
| н. |
чарці́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
чарці́ |
чарці́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
чэ́рцячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Чарця́ж
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Чарця́ж |
| Р. |
Чарцяжа́ |
| Д. |
Чарцяжу́ |
| В. |
Чарця́ж |
| Т. |
Чарцяжо́м |
| М. |
Чарцяжы́ |
чарця́ка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарця́ка |
чарця́кі |
| Р. |
чарця́кі |
чарця́каў |
| Д. |
чарця́цы |
чарця́кам |
| В. |
чарця́ку |
чарця́каў |
| Т. |
чарця́кай
чарця́каю |
чарця́камі |
| М. |
чарця́цы |
чарця́ках |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.
чарця́ка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарця́ка |
чарця́кі |
| Р. |
чарця́кі |
чарця́каў |
| Д. |
чарця́ку |
чарця́кам |
| В. |
чарця́ку |
чарця́каў |
| Т. |
чарця́кам |
чарця́камі |
| М. |
чарця́ку |
чарця́ках |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.