Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чарню́ткі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чарню́ткі	чарню́ткая	чарню́ткае	чарню́ткія
Р.	чарню́ткага	чарню́ткай чарню́ткае	чарню́ткага	чарню́ткіх
Д.	чарню́ткаму	чарню́ткай	чарню́ткаму	чарню́ткім
В.	чарню́ткі (неадуш.) чарню́ткага (адуш.)	чарню́ткую	чарню́ткае	чарню́ткія (неадуш.) чарню́ткіх (адуш.)
Т.	чарню́ткім	чарню́ткай чарню́ткаю	чарню́ткім	чарню́ткімі
М.	чарню́ткім	чарню́ткай	чарню́ткім	чарню́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

чарню́шны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чарню́шны	чарню́шная	чарню́шнае	чарню́шныя
Р.	чарню́шнага	чарню́шнай чарню́шнае	чарню́шнага	чарню́шных
Д.	чарню́шнаму	чарню́шнай	чарню́шнаму	чарню́шным
В.	чарню́шны (неадуш.) чарню́шнага (адуш.)	чарню́шную	чарню́шнае	чарню́шныя (неадуш.) чарню́шных (адуш.)
Т.	чарню́шным	чарню́шнай чарню́шнаю	чарню́шным	чарню́шнымі
М.	чарню́шным	чарню́шнай	чарню́шным	чарню́шных

Крыніцы: piskunou2012.

чарню́шчы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чарню́шчы	чарню́шчая	чарню́шчае	чарню́шчыя
Р.	чарню́шчага	чарню́шчай чарню́шчае	чарню́шчага	чарню́шчых
Д.	чарню́шчаму	чарню́шчай	чарню́шчаму	чарню́шчым
В.	чарню́шчы (неадуш.) чарню́шчага (адуш.)	чарню́шчую	чарню́шчае	чарню́шчыя (неадуш.) чарню́шчых (адуш.)
Т.	чарню́шчым	чарню́шчай чарню́шчаю	чарню́шчым	чарню́шчымі
М.	чарню́шчым	чарню́шчай	чарню́шчым	чарню́шчых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

чарня́вачка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

чарня́вая

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

чарня́венькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чарня́венькі	чарня́венькая	чарня́венькае	чарня́венькія
Р.	чарня́венькага	чарня́венькай чарня́венькае	чарня́венькага	чарня́венькіх
Д.	чарня́венькаму	чарня́венькай	чарня́венькаму	чарня́венькім
В.	чарня́венькі (неадуш.) чарня́венькага (адуш.)	чарня́венькую	чарня́венькае	чарня́венькія (неадуш.) чарня́венькіх (адуш.)
Т.	чарня́венькім	чарня́венькай чарня́венькаю	чарня́венькім	чарня́венькімі
М.	чарня́венькім	чарня́венькай	чарня́венькім	чарня́венькіх

Крыніцы: piskunou2012.

Чарняві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

чарня́вы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарня́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чарня́вы	чарня́вая	чарня́вае	чарня́выя
Р.	чарня́вага	чарня́вай чарня́вае	чарня́вага	чарня́вых
Д.	чарня́ваму	чарня́вай	чарня́ваму	чарня́вым
В.	чарня́вы (неадуш.) чарня́вага (адуш.)	чарня́вую	чарня́вае	чарня́выя (неадуш.) чарня́вых (адуш.)
Т.	чарня́вым	чарня́вай чарня́ваю	чарня́вым	чарня́вымі
М.	чарня́вым	чарня́вай	чарня́вым	чарня́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чарня́кава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum