Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

чарно́быльскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарно́быльскі чарно́быльская чарно́быльскае чарно́быльскія
Р. чарно́быльскага чарно́быльскай
чарно́быльскае
чарно́быльскага чарно́быльскіх
Д. чарно́быльскаму чарно́быльскай чарно́быльскаму чарно́быльскім
В. чарно́быльскі (неадуш.)
чарно́быльскага (адуш.)
чарно́быльскую чарно́быльскае чарно́быльскія (неадуш.)
чарно́быльскіх (адуш.)
Т. чарно́быльскім чарно́быльскай
чарно́быльскаю
чарно́быльскім чарно́быльскімі
М. чарно́быльскім чарно́быльскай чарно́быльскім чарно́быльскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Чарно́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Чарно́е
Р. Чарно́га
Д. Чарно́му
В. Чарно́е
Т. Чарны́м
М. Чарны́м

чарно́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. чарно́та
Р. чарно́ты
Д. чарно́це
В. чарно́ту
Т. чарно́тай
чарно́таю
М. чарно́це

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чарно́цкае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Чарно́цкае
Р. Чарно́цкага
Д. Чарно́цкаму
В. Чарно́цкае
Т. Чарно́цкім
М. Чарно́цкім

чарно́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарно́цкі чарно́цкая чарно́цкае чарно́цкія
Р. чарно́цкага чарно́цкай
чарно́цкае
чарно́цкага чарно́цкіх
Д. чарно́цкаму чарно́цкай чарно́цкаму чарно́цкім
В. чарно́цкі (неадуш.)
чарно́цкага (адуш.)
чарно́цкую чарно́цкае чарно́цкія (неадуш.)
чарно́цкіх (адуш.)
Т. чарно́цкім чарно́цкай
чарно́цкаю
чарно́цкім чарно́цкімі
М. чарно́цкім чарно́цкай чарно́цкім чарно́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

чарно́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. чарно́цце
Р. чарно́цця
Д. чарно́ццю
В. чарно́цце
Т. чарно́ццем
М. чарно́цці

Крыніцы: piskunou2012.

Чарну́ха

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Чарну́ха
Р. Чарну́хі
Д. Чарну́се
В. Чарну́ху
Т. Чарну́хай
Чарну́хаю
М. Чарну́се

чарну́шка

‘жанчына; дзіця’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чарну́шка чарну́шкі
Р. чарну́шкі чарну́шак
Д. чарну́шцы чарну́шкам
В. чарну́шку чарну́шак
Т. чарну́шкай
чарну́шкаю
чарну́шкамі
М. чарну́шцы чарну́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарну́шка

‘расліна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. чарну́шка
Р. чарну́шкі
Д. чарну́шцы
В. чарну́шку
Т. чарну́шкай
чарну́шкаю
М. чарну́шцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарну́шкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарну́шкавы чарну́шкавая чарну́шкавае чарну́шкавыя
Р. чарну́шкавага чарну́шкавай
чарну́шкавае
чарну́шкавага чарну́шкавых
Д. чарну́шкаваму чарну́шкавай чарну́шкаваму чарну́шкавым
В. чарну́шкавы чарну́шкавую чарну́шкавае чарну́шкавыя
Т. чарну́шкавым чарну́шкавай
чарну́шкаваю
чарну́шкавым чарну́шкавымі
М. чарну́шкавым чарну́шкавай чарну́шкавым чарну́шкавых

Крыніцы: tsblm1996.