Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чалаве́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	чалаве́к	лю́дзі чалаве́кі
Р.	чалаве́ка	людзе́й чалаве́к
Д.	чалаве́ку	лю́дзям людзя́м чалаве́кам
В.	чалаве́ка	людзе́й чалаве́к
Т.	чалаве́кам	людзьмі́ чалаве́камі
М.	чалаве́ку	лю́дзях людзя́х чалаве́ках
Кл.	чалаве́ча	-

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чалавекаарыентава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавекаарыентава́ны	чалавекаарыентава́ная	чалавекаарыентава́нае	чалавекаарыентава́ныя
Р.	чалавекаарыентава́нага	чалавекаарыентава́най чалавекаарыентава́нае	чалавекаарыентава́нага	чалавекаарыентава́ных
Д.	чалавекаарыентава́наму	чалавекаарыентава́най	чалавекаарыентава́наму	чалавекаарыентава́ным
В.	чалавекаарыентава́ны (неадуш.) чалавекаарыентава́нага (адуш.)	чалавекаарыентава́ную	чалавекаарыентава́нае	чалавекаарыентава́ныя (неадуш.) чалавекаарыентава́ных (адуш.)
Т.	чалавекаарыентава́ным	чалавекаарыентава́най чалавекаарыентава́наю	чалавекаарыентава́ным	чалавекаарыентава́нымі
М.	чалавекаарыентава́ным	чалавекаарыентава́най	чалавекаарыентава́ным	чалавекаарыентава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

чалавекабо́г

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	чалавекабо́г	чалавекабагі́
Р.	чалавекабо́га	чалавекабаго́ў
Д.	чалавекабо́гу	чалавекабага́м
В.	чалавекабо́га	чалавекабаго́ў
Т.	чалавекабо́гам	чалавекабага́мі
М.	чалавекабо́гу	чалавекабага́х

Крыніцы: piskunou2012.

чалавеказабо́йства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	чалавеказабо́йства
Р.	чалавеказабо́йства
Д.	чалавеказабо́йству
В.	чалавеказабо́йства
Т.	чалавеказабо́йствам
М.	чалавеказабо́йстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

чалавеказабо́йца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	чалавеказабо́йца	чалавеказабо́йцы
Р.	чалавеказабо́йцы	чалавеказабо́йцаў
Д.	чалавеказабо́йцу	чалавеказабо́йцам
В.	чалавеказабо́йцу	чалавеказабо́йцаў
Т.	чалавеказабо́йцам	чалавеказабо́йцамі
М.	чалавеказабо́йцу	чалавеказабо́йцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

чалавеказабо́йчы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавеказабо́йчы	чалавеказабо́йчая	чалавеказабо́йчае	чалавеказабо́йчыя
Р.	чалавеказабо́йчага	чалавеказабо́йчай чалавеказабо́йчае	чалавеказабо́йчага	чалавеказабо́йчых
Д.	чалавеказабо́йчаму	чалавеказабо́йчай	чалавеказабо́йчаму	чалавеказабо́йчым
В.	чалавеказабо́йчы (неадуш.) чалавеказабо́йчага (адуш.)	чалавеказабо́йчую	чалавеказабо́йчае	чалавеказабо́йчыя (неадуш.) чалавеказабо́йчых (адуш.)
Т.	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчай чалавеказабо́йчаю	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчымі
М.	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчай	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчых

Крыніцы: piskunou2012.

чалавеказабо́йчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавеказабо́йчы	чалавеказабо́йчая	чалавеказабо́йчае	чалавеказабо́йчыя
Р.	чалавеказабо́йчага	чалавеказабо́йчай чалавеказабо́йчае	чалавеказабо́йчага	чалавеказабо́йчых
Д.	чалавеказабо́йчаму	чалавеказабо́йчай	чалавеказабо́йчаму	чалавеказабо́йчым
В.	чалавеказабо́йчы (неадуш.) чалавеказабо́йчага (адуш.)	чалавеказабо́йчую	чалавеказабо́йчае	чалавеказабо́йчыя (неадуш.) чалавеказабо́йчых (адуш.)
Т.	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчай чалавеказабо́йчаю	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчымі
М.	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчай	чалавеказабо́йчым	чалавеказабо́йчых

Крыніцы: piskunou2012.

чалавеказна́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	чалавеказна́ўства
Р.	чалавеказна́ўства
Д.	чалавеказна́ўству
В.	чалавеказна́ўства
Т.	чалавеказна́ўствам
М.	чалавеказна́ўстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

чалавеказна́ўчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавеказна́ўчы	чалавеказна́ўчая	чалавеказна́ўчае	чалавеказна́ўчыя
Р.	чалавеказна́ўчага	чалавеказна́ўчай чалавеказна́ўчае	чалавеказна́ўчага	чалавеказна́ўчых
Д.	чалавеказна́ўчаму	чалавеказна́ўчай	чалавеказна́ўчаму	чалавеказна́ўчым
В.	чалавеказна́ўчы (неадуш.) чалавеказна́ўчага (адуш.)	чалавеказна́ўчую	чалавеказна́ўчае	чалавеказна́ўчыя (неадуш.) чалавеказна́ўчых (адуш.)
Т.	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчай чалавеказна́ўчаю	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчымі
М.	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчай	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

чалавекалю́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	чалавекалю́б	чалавекалю́бы
Р.	чалавекалю́ба	чалавекалю́баў
Д.	чалавекалю́бу	чалавекалю́бам
В.	чалавекалю́ба	чалавекалю́баў
Т.	чалавекалю́бам	чалавекалю́бамі
М.	чалавекалю́бе	чалавекалю́бах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)