Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

цярэ́блены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цярэ́блены цярэ́бленая цярэ́бленае цярэ́бленыя
Р. цярэ́бленага цярэ́бленай
цярэ́бленае		 цярэ́бленага цярэ́бленых
Д. цярэ́бленаму цярэ́бленай цярэ́бленаму цярэ́бленым
В. цярэ́блены (неадуш.)
цярэ́бленага (адуш.)		 цярэ́бленую цярэ́бленае цярэ́бленыя (неадуш.)
цярэ́бленых (адуш.)
Т. цярэ́бленым цярэ́бленай
цярэ́бленаю		 цярэ́бленым цярэ́бленымі
М. цярэ́бленым цярэ́бленай цярэ́бленым цярэ́бленых

Кароткая форма: цярэ́блена.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Цярэ́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Цярэ́ні
Р. Цярэ́няў
Д. Цярэ́ням
В. Цярэ́ні
Т. Цярэ́нямі
М. Цярэ́нях

цярэ́ніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цярэ́ніцкі цярэ́ніцкая цярэ́ніцкае цярэ́ніцкія
Р. цярэ́ніцкага цярэ́ніцкай
цярэ́ніцкае		 цярэ́ніцкага цярэ́ніцкіх
Д. цярэ́ніцкаму цярэ́ніцкай цярэ́ніцкаму цярэ́ніцкім
В. цярэ́ніцкі (неадуш.)
цярэ́ніцкага (адуш.)		 цярэ́ніцкую цярэ́ніцкае цярэ́ніцкія (неадуш.)
цярэ́ніцкіх (адуш.)
Т. цярэ́ніцкім цярэ́ніцкай
цярэ́ніцкаю		 цярэ́ніцкім цярэ́ніцкімі
М. цярэ́ніцкім цярэ́ніцкай цярэ́ніцкім цярэ́ніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Цярэ́нічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Цярэ́нічы
Р. Цярэ́ніч
Цярэ́нічаў
Д. Цярэ́нічам
В. Цярэ́нічы
Т. Цярэ́нічамі
М. Цярэ́нічах

Цярэ́сіна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Цярэ́сіна
Р. Цярэ́сіна
Д. Цярэ́сіну
В. Цярэ́сіна
Т. Цярэ́сінам
М. Цярэ́сіне

Цярэ́сіны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Цярэ́сіны
Р. Цярэ́сін
Цярэ́сінаў
Д. Цярэ́сінам
В. Цярэ́сіны
Т. Цярэ́сінамі
М. Цярэ́сінах

цярэ́спале

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
цярэ́спале - -

Крыніцы: piskunou2012.

цярэ́шка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цярэ́шка цярэ́шкі
Р. цярэ́шкі цярэ́шак
Д. цярэ́шцы цярэ́шкам
В. цярэ́шку цярэ́шак
Т. цярэ́шкай
цярэ́шкаю		 цярэ́шкамі
М. цярэ́шцы цярэ́шках

Крыніцы: piskunou2012.

Цярэ́шкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Цярэ́шкава
Р. Цярэ́шкава
Д. Цярэ́шкаву
В. Цярэ́шкава
Т. Цярэ́шкавам
М. Цярэ́шкаве

цярэ́шкавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цярэ́шкавіцкі цярэ́шкавіцкая цярэ́шкавіцкае цярэ́шкавіцкія
Р. цярэ́шкавіцкага цярэ́шкавіцкай
цярэ́шкавіцкае		 цярэ́шкавіцкага цярэ́шкавіцкіх
Д. цярэ́шкавіцкаму цярэ́шкавіцкай цярэ́шкавіцкаму цярэ́шкавіцкім
В. цярэ́шкавіцкі (неадуш.)
цярэ́шкавіцкага (адуш.)		 цярэ́шкавіцкую цярэ́шкавіцкае цярэ́шкавіцкія (неадуш.)
цярэ́шкавіцкіх (адуш.)
Т. цярэ́шкавіцкім цярэ́шкавіцкай
цярэ́шкавіцкаю		 цярэ́шкавіцкім цярэ́шкавіцкімі
М. цярэ́шкавіцкім цярэ́шкавіцкай цярэ́шкавіцкім цярэ́шкавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.