Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Цярно́паль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Цярно́паль
Р. Цярно́паля
Д. Цярно́палю
В. Цярно́паль
Т. Цярно́палем
М. Цярно́палі

цярно́пальскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цярно́пальскі цярно́пальская цярно́пальскае цярно́пальскія
Р. цярно́пальскага цярно́пальскай
цярно́пальскае
цярно́пальскага цярно́пальскіх
Д. цярно́пальскаму цярно́пальскай цярно́пальскаму цярно́пальскім
В. цярно́пальскі (неадуш.)
цярно́пальскага (адуш.)
цярно́пальскую цярно́пальскае цярно́пальскія (неадуш.)
цярно́пальскіх (адуш.)
Т. цярно́пальскім цярно́пальскай
цярно́пальскаю
цярно́пальскім цярно́пальскімі
М. цярно́пальскім цярно́пальскай цярно́пальскім цярно́пальскіх

Крыніцы: piskunou2012.

цярно́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. цярно́ўка
Р. цярно́ўкі
Д. цярно́ўцы
В. цярно́ўку
Т. цярно́ўкай
цярно́ўкаю
М. цярно́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цярно́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цярно́ўнік
Р. цярно́ўніку
Д. цярно́ўніку
В. цярно́ўнік
Т. цярно́ўнікам
М. цярно́ўніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

цярну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. цярну́ся цярнё́мся
2-я ас. цярне́шся церняце́ся
3-я ас. цярне́цца цярну́цца
Прошлы час
м. цярну́ўся цярну́ліся
ж. цярну́лася
н. цярну́лася
Загадны лад
2-я ас. цярні́ся цярні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час цярну́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цярну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. цярну́ цярнё́м
2-я ас. цярне́ш церняце́
3-я ас. цярне́ цярну́ць
Прошлы час
м. цярну́ў цярну́лі
ж. цярну́ла
н. цярну́ла
Загадны лад
2-я ас. цярні́ цярні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час цярну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цярпе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. цярпе́нне
Р. цярпе́ння
Д. цярпе́нню
В. цярпе́нне
Т. цярпе́ннем
М. цярпе́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цярпе́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. цярпі́цца -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. цярпе́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цярпе́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цярплю́ цярпі́м
2-я ас. цярпі́ш церпіце́
3-я ас. цярпі́ць цярпя́ць
Прошлы час
м. цярпе́ў цярпе́лі
ж. цярпе́ла
н. цярпе́ла
Загадны лад
2-я ас. цярпі́ цярпі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час це́рпячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цярпі́ма

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
цярпі́ма цярпі́мей найцярпі́мей

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.