Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Цімахо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Цімахо́ўшчына
Р. Цімахо́ўшчыны
Д. Цімахо́ўшчыне
В. Цімахо́ўшчыну
Т. Цімахо́ўшчынай
Цімахо́ўшчынаю
М. Цімахо́ўшчыне

ціма́чыць

‘збягаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ціма́чу ціма́чым
2-я ас. ціма́чыш ціма́чыце
3-я ас. ціма́чыць ціма́чаць
Прошлы час
м. ціма́чыў ціма́чылі
ж. ціма́чыла
н. ціма́чыла
Загадны лад
2-я ас. ціма́ч ціма́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ціма́чачы

Крыніцы: piskunou2012.

Цімашэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Цімашэ́вічы
Р. Цімашэ́віч
Цімашэ́вічаў
Д. Цімашэ́вічам
В. Цімашэ́вічы
Т. Цімашэ́вічамі
М. Цімашэ́вічах

Ціміра́зева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ціміра́зева
Р. Ціміра́зева
Д. Ціміра́зеву
В. Ціміра́зева
Т. Ціміра́зевам
М. Ціміра́зеве

ці́мкавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ці́мкавіцкі ці́мкавіцкая ці́мкавіцкае ці́мкавіцкія
Р. ці́мкавіцкага ці́мкавіцкай
ці́мкавіцкае
ці́мкавіцкага ці́мкавіцкіх
Д. ці́мкавіцкаму ці́мкавіцкай ці́мкавіцкаму ці́мкавіцкім
В. ці́мкавіцкі (неадуш.)
ці́мкавіцкага (адуш.)
ці́мкавіцкую ці́мкавіцкае ці́мкавіцкія (неадуш.)
ці́мкавіцкіх (адуш.)
Т. ці́мкавіцкім ці́мкавіцкай
ці́мкавіцкаю
ці́мкавіцкім ці́мкавіцкімі
М. ці́мкавіцкім ці́мкавіцкай ці́мкавіцкім ці́мкавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ці́мкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ці́мкавічы
Р. Ці́мкавіч
Ці́мкавічаў
Д. Ці́мкавічам
В. Ці́мкавічы
Т. Ці́мкавічамі
М. Ці́мкавічах

Ці́мкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ці́мкі
Р. Ці́мак
Ці́мкаў
Д. Ці́мкам
В. Ці́мкі
Т. Ці́мкамі
М. Ці́мках

Цімо́хаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Цімо́хаўка
Р. Цімо́хаўкі
Д. Цімо́хаўцы
В. Цімо́хаўку
Т. Цімо́хаўкай
Цімо́хаўкаю
М. Цімо́хаўцы

Цімо́шкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Цімо́шкава
Р. Цімо́шкава
Д. Цімо́шкаву
В. Цімо́шкава
Т. Цімо́шкавам
М. Цімо́шкаве

Цімо́шкаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Цімо́шкаўшчына
Р. Цімо́шкаўшчыны
Д. Цімо́шкаўшчыне
В. Цімо́шкаўшчыну
Т. Цімо́шкаўшчынай
Цімо́шкаўшчынаю
М. Цімо́шкаўшчыне