Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя
авлорухыэ

сты́плер

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сты́плер сты́плеры
Р. сты́плера сты́плераў
Д. сты́плеру сты́плерам
В. сты́плера сты́плераў
Т. сты́плерам сты́плерамі
М. сты́плеры сты́плерах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стыпль-чэ́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стыпль-чэ́з
Р. стыпль-чэ́за
Д. стыпль-чэ́зу
В. стыпль-чэ́з
Т. стыпль-чэ́зам
М. стыпль-чэ́зе

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стыпль-чэ́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стыпль-чэ́зны стыпль-чэ́зная стыпль-чэ́знае стыпль-чэ́зныя
Р. стыпль-чэ́знага стыпль-чэ́знай
стыпль-чэ́знае		 стыпль-чэ́знага стыпль-чэ́зных
Д. стыпль-чэ́знаму стыпль-чэ́знай стыпль-чэ́знаму стыпль-чэ́зным
В. стыпль-чэ́зны (неадуш.)
стыпль-чэ́знага (адуш.)		 стыпль-чэ́зную стыпль-чэ́знае стыпль-чэ́зныя (неадуш.)
стыпль-чэ́зных (адуш.)
Т. стыпль-чэ́зным стыпль-чэ́знай
стыпль-чэ́знаю		 стыпль-чэ́зным стыпль-чэ́знымі
М. стыпль-чэ́зным стыпль-чэ́знай стыпль-чэ́зным стыпль-чэ́зных

Крыніцы: piskunou2012.

стыптыцы́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стыптыцы́н
Р. стыптыцы́ну
Д. стыптыцы́ну
В. стыптыцы́н
Т. стыптыцы́нам
М. стыптыцы́не

Крыніцы: piskunou2012.

сты́ракс

‘бальзам; драўніна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сты́ракс
Р. сты́раксу
Д. сты́раксу
В. сты́ракс
Т. сты́раксам
М. сты́раксе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

сты́ракс

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сты́ракс сты́раксы
Р. сты́ракса сты́раксаў
Д. сты́раксу сты́раксам
В. сты́ракс сты́раксы
Т. сты́раксам сты́раксамі
М. сты́раксе сты́раксах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

сты́раксавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сты́раксавы сты́раксавая сты́раксавае сты́раксавыя
Р. сты́раксавага сты́раксавай
сты́раксавае		 сты́раксавага сты́раксавых
Д. сты́раксаваму сты́раксавай сты́раксаваму сты́раксавым
В. сты́раксавы (неадуш.)
сты́раксавага (адуш.)		 сты́раксавую сты́раксавае сты́раксавыя (неадуш.)
сты́раксавых (адуш.)
Т. сты́раксавым сты́раксавай
сты́раксаваю		 сты́раксавым сты́раксавымі
М. сты́раксавым сты́раксавай сты́раксавым сты́раксавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сты́раксавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. сты́раксавыя
Р. сты́раксавых
Д. сты́раксавым
В. сты́раксавыя
Т. сты́раксавымі
М. сты́раксавых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

стырнава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. стырнава́нне
Р. стырнава́ння
Д. стырнава́нню
В. стырнава́нне
Т. стырнава́ннем
М. стырнава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

стырнава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стырну́ю стырну́ем
2-я ас. стырну́еш стырну́еце
3-я ас. стырну́е стырну́юць
Прошлы час
м. стырнава́ў стырнава́лі
ж. стырнава́ла
н. стырнава́ла
Загадны лад
2-я ас. стырну́й стырну́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час стырну́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.