фрахто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| фрахто́ўка | |
| фрахто́ўкі | |
| фрахто́ўцы | |
| фрахто́ўку | |
| фрахто́ўкай фрахто́ўкаю |
|
| фрахто́ўцы |
Крыніцы:
фрахто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| фрахто́ўка | |
| фрахто́ўкі | |
| фрахто́ўцы | |
| фрахто́ўку | |
| фрахто́ўкай фрахто́ўкаю |
|
| фрахто́ўцы |
Крыніцы:
фрахто́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фрахто́ўшчык | фрахто́ўшчыкі | |
| фрахто́ўшчыка | фрахто́ўшчыкаў | |
| фрахто́ўшчыку | фрахто́ўшчыкам | |
| фрахто́ўшчыка | фрахто́ўшчыкаў | |
| фрахто́ўшчыкам | фрахто́ўшчыкамі | |
| фрахто́ўшчыку | фрахто́ўшчыках |
Крыніцы:
фра́чны
прыметнік, адносны
| фра́чны | фра́чная | фра́чнае | фра́чныя | |
| фра́чнага | фра́чнай фра́чнае |
фра́чнага | фра́чных | |
| фра́чнаму | фра́чнай | фра́чнаму | фра́чным | |
| фра́чны ( фра́чнага ( |
фра́чную | фра́чнае | фра́чныя ( фра́чных ( |
|
| фра́чным | фра́чнай фра́чнаю |
фра́чным | фра́чнымі | |
| фра́чным | фра́чнай | фра́чным | фра́чных | |
Крыніцы:
ФРГ
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны
| ФРГ | |
| ФРГ | |
| ФРГ | |
| ФРГ | |
| ФРГ | |
| ФРГ |
Крыніцы:
Фро́лкавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Фро́лкавічы | |
| Фро́лкавіч Фро́лкавічаў |
|
| Фро́лкавічам | |
| Фро́лкавічы | |
| Фро́лкавічамі | |
| Фро́лкавічах |
фро́нда
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| фро́нда | |
| фро́нды | |
| фро́ндзе | |
| фро́нду | |
| фро́ндай фро́ндаю |
|
| фро́ндзе |
Крыніцы:
фро́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фро́нт | франты́ | |
| фро́нту | франто́ў | |
| фро́нту | франта́м | |
| фро́нт | франты́ | |
| фро́нтам | франта́мі | |
| фро́нце | франта́х |
Крыніцы:
фронтагене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фронтагене́з | |
| фронтагене́зу | |
| фронтагене́зу | |
| фронтагене́з | |
| фронтагене́зам | |
| фронтагене́зе |
Крыніцы:
фро́нтмен
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фро́нтмен | фро́нтмены | |
| фро́нтмена | фро́нтменаў | |
| фро́нтмену | фро́нтменам | |
| фро́нтмена | фро́нтменаў | |
| фро́нтменам | фро́нтменамі | |
| фро́нтмене | фро́нтменах |
Крыніцы:
фронтпрае́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| фронтпрае́кцыя | фронтпрае́кцыі | |
| фронтпрае́кцыі | фронтпрае́кцый | |
| фронтпрае́кцыі | фронтпрае́кцыям | |
| фронтпрае́кцыю | фронтпрае́кцыі | |
| фронтпрае́кцыяй фронтпрае́кцыяю |
фронтпрае́кцыямі | |
| фронтпрае́кцыі | фронтпрае́кцыях |
Крыніцы: