фрахто́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фрахто́ўшчык | фрахто́ўшчыкі | |
| фрахто́ўшчыка | фрахто́ўшчыкаў | |
| фрахто́ўшчыку | фрахто́ўшчыкам | |
| фрахто́ўшчыка | фрахто́ўшчыкаў | |
| фрахто́ўшчыкам | фрахто́ўшчыкамі | |
| фрахто́ўшчыку | фрахто́ўшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)