пераакрэдытава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераакрэдыту́ю |
пераакрэдыту́ем |
| 2-я ас. |
пераакрэдыту́еш |
пераакрэдыту́еце |
| 3-я ас. |
пераакрэдыту́е |
пераакрэдыту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пераакрэдытава́ў |
пераакрэдытава́лі |
| ж. |
пераакрэдытава́ла |
| н. |
пераакрэдытава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераакрэдыту́й |
пераакрэдыту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пераакрэдытава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераакрэдыта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераакрэдыта́цыя |
пераакрэдыта́цыі |
| Р. |
пераакрэдыта́цыі |
пераакрэдыта́цый |
| Д. |
пераакрэдыта́цыі |
пераакрэдыта́цыям |
| В. |
пераакрэдыта́цыю |
пераакрэдыта́цыі |
| Т. |
пераакрэдыта́цыяй пераакрэдыта́цыяю |
пераакрэдыта́цыямі |
| М. |
пераакрэдыта́цыі |
пераакрэдыта́цыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераакрэдыто́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераакрэдыто́ўваюся |
пераакрэдыто́ўваемся |
| 2-я ас. |
пераакрэдыто́ўваешся |
пераакрэдыто́ўваецеся |
| 3-я ас. |
пераакрэдыто́ўваецца |
пераакрэдыто́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пераакрэдыто́ўваўся |
пераакрэдыто́ўваліся |
| ж. |
пераакрэдыто́ўвалася |
| н. |
пераакрэдыто́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пераакрэдыто́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераакрэдыто́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераакрэдыто́ўваю |
пераакрэдыто́ўваем |
| 2-я ас. |
пераакрэдыто́ўваеш |
пераакрэдыто́ўваеце |
| 3-я ас. |
пераакрэдыто́ўвае |
пераакрэдыто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пераакрэдыто́ўваў |
пераакрэдыто́ўвалі |
| ж. |
пераакрэдыто́ўвала |
| н. |
пераакрэдыто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераакрэдыто́ўвай |
пераакрэдыто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пераакрэдыто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераакцэнтава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пераакцэнтава́нне |
| Р. |
пераакцэнтава́ння |
| Д. |
пераакцэнтава́нню |
| В. |
пераакцэнтава́нне |
| Т. |
пераакцэнтава́ннем |
| М. |
пераакцэнтава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераакцэнтава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пераакцэнтава́ны |
пераакцэнтава́ная |
пераакцэнтава́нае |
пераакцэнтава́ныя |
| Р. |
пераакцэнтава́нага |
пераакцэнтава́най пераакцэнтава́нае |
пераакцэнтава́нага |
пераакцэнтава́ных |
| Д. |
пераакцэнтава́наму |
пераакцэнтава́най |
пераакцэнтава́наму |
пераакцэнтава́ным |
| В. |
пераакцэнтава́ны (неадуш.) пераакцэнтава́нага (адуш.) |
пераакцэнтава́ную |
пераакцэнтава́нае |
пераакцэнтава́ныя (неадуш.) пераакцэнтава́ных (адуш.) |
| Т. |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́най пераакцэнтава́наю |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́нымі |
| М. |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́най |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
пераакцэнтава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пераакцэнтава́ны |
пераакцэнтава́ная |
пераакцэнтава́нае |
пераакцэнтава́ныя |
| Р. |
пераакцэнтава́нага |
пераакцэнтава́най пераакцэнтава́нае |
пераакцэнтава́нага |
пераакцэнтава́ных |
| Д. |
пераакцэнтава́наму |
пераакцэнтава́най |
пераакцэнтава́наму |
пераакцэнтава́ным |
| В. |
пераакцэнтава́ны (неадуш.) пераакцэнтава́нага (адуш.) |
пераакцэнтава́ную |
пераакцэнтава́нае |
пераакцэнтава́ныя (неадуш.) пераакцэнтава́ных (адуш.) |
| Т. |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́най пераакцэнтава́наю |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́нымі |
| М. |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́най |
пераакцэнтава́ным |
пераакцэнтава́ных |
Кароткая форма: пераакцэнтава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
пераакцэнтава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераакцэнту́ю |
пераакцэнту́ем |
| 2-я ас. |
пераакцэнту́еш |
пераакцэнту́еце |
| 3-я ас. |
пераакцэнту́е |
пераакцэнту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пераакцэнтава́ў |
пераакцэнтава́лі |
| ж. |
пераакцэнтава́ла |
| н. |
пераакцэнтава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераакцэнту́й |
пераакцэнту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пераакцэнту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
пераакцэнтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераакцэнту́ю |
пераакцэнту́ем |
| 2-я ас. |
пераакцэнту́еш |
пераакцэнту́еце |
| 3-я ас. |
пераакцэнту́е |
пераакцэнту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пераакцэнтава́ў |
пераакцэнтава́лі |
| ж. |
пераакцэнтава́ла |
| н. |
пераакцэнтава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераакцэнту́й |
пераакцэнту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пераакцэнтава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
пераакцэнта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пераакцэнта́цыя |
| Р. |
пераакцэнта́цыі |
| Д. |
пераакцэнта́цыі |
| В. |
пераакцэнта́цыю |
| Т. |
пераакцэнта́цыяй пераакцэнта́цыяю |
| М. |
пераакцэнта́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.