пераакрэдыта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пераакрэдыта́цыя | пераакрэдыта́цыі | |
| пераакрэдыта́цыі | пераакрэдыта́цый | |
| пераакрэдыта́цыі | пераакрэдыта́цыям | |
| пераакрэдыта́цыю | пераакрэдыта́цыі | |
| пераакрэдыта́цыяй пераакрэдыта́цыяю |
пераакрэдыта́цыямі | |
| пераакрэдыта́цыі | пераакрэдыта́цыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)