Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

фіяні́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фіяні́тавы фіяні́тавая фіяні́тавае фіяні́тавыя
Р. фіяні́тавага фіяні́тавай
фіяні́тавае
фіяні́тавага фіяні́тавых
Д. фіяні́таваму фіяні́тавай фіяні́таваму фіяні́тавым
В. фіяні́тавы (неадуш.)
фіяні́тавага (адуш.)
фіяні́тавую фіяні́тавае фіяні́тавыя (неадуш.)
фіяні́тавых (адуш.)
Т. фіяні́тавым фіяні́тавай
фіяні́таваю
фіяні́тавым фіяні́тавымі
М. фіяні́тавым фіяні́тавай фіяні́тавым фіяні́тавых

Крыніцы: piskunou2012.

фіярыту́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. фіярыту́ра
Р. фіярыту́ры
Д. фіярыту́ры
В. фіярыту́ру
Т. фіярыту́рай
фіярыту́раю
М. фіярыту́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

фіярыту́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фіярыту́рны фіярыту́рная фіярыту́рнае фіярыту́рныя
Р. фіярыту́рнага фіярыту́рнай
фіярыту́рнае
фіярыту́рнага фіярыту́рных
Д. фіярыту́рнаму фіярыту́рнай фіярыту́рнаму фіярыту́рным
В. фіярыту́рны (неадуш.)
фіярыту́рнага (адуш.)
фіярыту́рную фіярыту́рнае фіярыту́рныя (неадуш.)
фіярыту́рных (адуш.)
Т. фіярыту́рным фіярыту́рнай
фіярыту́рнаю
фіярыту́рным фіярыту́рнымі
М. фіярыту́рным фіярыту́рнай фіярыту́рным фіярыту́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

фія́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. фія́ска фія́ска
Р. фія́ска фія́ска
Д. фія́ска фія́ска
В. фія́ска фія́ска
Т. фія́ска фія́ска
М. фія́ска фія́ска

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фія́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фія́т фія́ты
Р. фія́та фія́таў
Д. фія́ту фія́там
В. фія́т фія́ты
Т. фія́там фія́тамі
М. фія́це фія́тах

Крыніцы: piskunou2012.

флабафе́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. флабафе́н флабафе́ны
Р. флабафе́ну флабафе́наў
Д. флабафе́ну флабафе́нам
В. флабафе́н флабафе́ны
Т. флабафе́нам флабафе́намі
М. флабафе́не флабафе́нах

Крыніцы: piskunou2012.

флабе́раўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. флабе́раўскі флабе́раўская флабе́раўскае флабе́раўскія
Р. флабе́раўскага флабе́раўскай
флабе́раўскае
флабе́раўскага флабе́раўскіх
Д. флабе́раўскаму флабе́раўскай флабе́раўскаму флабе́раўскім
В. флабе́раўскі (неадуш.)
флабе́раўскага (адуш.)
флабе́раўскую флабе́раўскае флабе́раўскія (неадуш.)
флабе́раўскіх (адуш.)
Т. флабе́раўскім флабе́раўскай
флабе́раўскаю
флабе́раўскім флабе́раўскімі
М. флабе́раўскім флабе́раўскай флабе́раўскім флабе́раўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

флавано́ід

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. флавано́ід флавано́іды
Р. флавано́іду флавано́ідаў
Д. флавано́іду флавано́ідам
В. флавано́ід флавано́іды
Т. флавано́ідам флавано́ідамі
М. флавано́ідзе флавано́ідах

Крыніцы: piskunou2012.

флаво́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. флаво́н флаво́ны
Р. флаво́ну флаво́наў
Д. флаво́ну флаво́нам
В. флаво́н флаво́ны
Т. флаво́нам флаво́намі
М. флаво́не флаво́нах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

фла́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фла́г -
Р. - флагаў
Д. флагу -
М. флагу -

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.