мане́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мане́тны |
мане́тная |
мане́тнае |
мане́тныя |
| Р. |
мане́тнага |
мане́тнай мане́тнае |
мане́тнага |
мане́тных |
| Д. |
мане́тнаму |
мане́тнай |
мане́тнаму |
мане́тным |
| В. |
мане́тны (неадуш.) мане́тнага (адуш.) |
мане́тную |
мане́тнае |
мане́тныя (неадуш.) мане́тных (адуш.) |
| Т. |
мане́тным |
мане́тнай мане́тнаю |
мане́тным |
мане́тнымі |
| М. |
мане́тным |
мане́тнай |
мане́тным |
мане́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мане́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мане́тчык |
мане́тчыкі |
| Р. |
мане́тчыка |
мане́тчыкаў |
| Д. |
мане́тчыку |
мане́тчыкам |
| В. |
мане́тчыка |
мане́тчыкаў |
| Т. |
мане́тчыкам |
мане́тчыкамі |
| М. |
мане́тчыку |
мане́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
манетызава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
манетызу́ецца |
манетызу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
манетызава́ўся |
манетызава́ліся |
| ж. |
манетызава́лася |
| н. |
манетызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
манетызава́ўшыся |
манетызава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
манетызу́ю |
манетызу́ем |
| 2-я ас. |
манетызу́еш |
манетызу́еце |
| 3-я ас. |
манетызу́е |
манетызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
манетызава́ў |
манетызава́лі |
| ж. |
манетызава́ла |
| н. |
манетызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
манетызу́й |
манетызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
манетызу́ючы |
манетыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
манетыза́цыя |
| Р. |
манетыза́цыі |
| Д. |
манетыза́цыі |
| В. |
манетыза́цыю |
| Т. |
манетыза́цыяй манетыза́цыяю |
| М. |
манетыза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
мане́ўр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мане́ўр |
мане́ўры |
| Р. |
мане́ўру |
мане́ўраў |
| Д. |
мане́ўру |
мане́ўрам |
| В. |
мане́ўр |
мане́ўры |
| Т. |
мане́ўрам |
мане́ўрамі |
| М. |
мане́ўры |
мане́ўрах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
манеўрава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
манеўрава́нне |
| Р. |
манеўрава́ння |
| Д. |
манеўрава́нню |
| В. |
манеўрава́нне |
| Т. |
манеўрава́ннем |
| М. |
манеўрава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
манеўрава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
манеўру́ю |
манеўру́ем |
| 2-я ас. |
манеўру́еш |
манеўру́еце |
| 3-я ас. |
маенеўру́е |
манеўру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
манеўрава́ў |
манеўрава́лі |
| ж. |
манеўрава́ла |
| н. |
манеўрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
манеўру́й |
манеўру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
манеўру́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мане́ўранасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мане́ўранасць |
| Р. |
мане́ўранасці |
| Д. |
мане́ўранасці |
| В. |
мане́ўранасць |
| Т. |
мане́ўранасцю |
| М. |
мане́ўранасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.