Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

уя́ўніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уя́ўнюся уя́ўнімся
2-я ас. уя́ўнішся уя́ўніцеся
3-я ас. уя́ўніцца уя́ўняцца
Прошлы час
м. уя́ўніўся уя́ўніліся
ж. уя́ўнілася
н. уя́ўнілася
Загадны лад
2-я ас. уя́ўніся уя́ўніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час уя́ўніўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

уя́ўніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уя́ўню уя́ўнім
2-я ас. уя́ўніш уя́ўніце
3-я ас. уя́ўніць уя́ўняць
Прошлы час
м. уя́ўніў уя́ўнілі
ж. уя́ўніла
н. уя́ўніла
Загадны лад
2-я ас. уя́ўні уя́ўніце
Дзеепрыслоўе
прош. час уя́ўніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уя́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уя́ўны уя́ўная уя́ўнае уя́ўныя
Р. уя́ўнага уя́ўнай
уя́ўнае		 уя́ўнага уя́ўных
Д. уя́ўнаму уя́ўнай уя́ўнаму уя́ўным
В. уя́ўны (неадуш.)
уя́ўнага (адуш.)		 уя́ўную уя́ўнае уя́ўныя (неадуш.)
уя́ўных (адуш.)
Т. уя́ўным уя́ўнай
уя́ўнаю		 уя́ўным уя́ўнымі
М. уя́ўным уя́ўнай уя́ўным уя́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ф ф
Р. ф ф
Д. ф ф
В. ф ф
Т. ф ф
М. ф ф

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фа́

‘нота’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. фа́ фа́
Р. фа́ фа́
Д. фа́ фа́
В. фа́ фа́
Т. фа́ фа́
М. фа́ фа́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фаалі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фаалі́т
Р. фаалі́ту
Д. фаалі́ту
В. фаалі́т
Т. фаалі́там
М. фаалі́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

фабза́вуч

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фабза́вуч
Р. фабза́вуча
Д. фабза́вучу
В. фабза́вуч
Т. фабза́вучам
М. фабза́вучы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

фабза́вучнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фабза́вучнік фабза́вучнікі
Р. фабза́вучніка фабза́вучнікаў
Д. фабза́вучніку фабза́вучнікам
В. фабза́вучніка фабза́вучнікаў
Т. фабза́вучнікам фабза́вучнікамі
М. фабза́вучніку фабза́вучніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

фабзаўка́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фабзаўка́м фабзаўка́мы
Р. фабзаўка́ма фабзаўка́маў
Д. фабзаўка́му фабзаўка́мам
В. фабзаўка́м фабзаўка́мы
Т. фабзаўка́мам фабзаўка́мамі
М. фабзаўка́ме фабзаўка́мах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

фабзаўка́мавец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фабзаўка́мавец фабзаўка́маўцы
Р. фабзаўка́маўца фабзаўка́маўцаў
Д. фабзаўка́маўцу фабзаўка́маўцам
В. фабзаўка́маўца фабзаўка́маўцаў
Т. фабзаўка́маўцам фабзаўка́маўцамі
М. фабзаўка́маўцу фабзаўка́маўцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.