уціра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уціра́юся |
уціра́емся |
| 2-я ас. |
уціра́ешся |
уціра́ецеся |
| 3-я ас. |
уціра́ецца |
уціра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
уціра́ўся |
уціра́ліся |
| ж. |
уціра́лася |
| н. |
уціра́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уціра́йся |
уціра́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уціра́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уціра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уціра́ю |
уціра́ем |
| 2-я ас. |
уціра́еш |
уціра́еце |
| 3-я ас. |
уціра́е |
уціра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
уціра́ў |
уціра́лі |
| ж. |
уціра́ла |
| н. |
уціра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уціра́й |
уціра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уціра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уці́рыш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уці́рыш |
уці́рышы |
| Р. |
уці́рыша |
уці́рышаў |
| Д. |
уці́рышу |
уці́рышам |
| В. |
уці́рыш |
уці́рышы |
| Т. |
уці́рышам |
уці́рышамі |
| М. |
уці́рышы |
уці́рышах |
Крыніцы:
piskunou2012.
уці́ск
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уці́ск |
| Р. |
уці́ску |
| Д. |
уці́ску |
| В. |
уці́ск |
| Т. |
уці́скам |
| М. |
уці́ску |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уціска́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уціска́льнік |
уціска́льнікі |
| Р. |
уціска́льніка |
уціска́льнікаў |
| Д. |
уціска́льніку |
уціска́льнікам |
| В. |
уціска́льніка |
уціска́льнікаў |
| Т. |
уціска́льнікам |
уціска́льнікамі |
| М. |
уціска́льніку |
уціска́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
уціска́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уціска́нне |
| Р. |
уціска́ння |
| Д. |
уціска́нню |
| В. |
уціска́нне |
| Т. |
уціска́ннем |
| М. |
уціска́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уціска́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уціска́ннік |
уціска́ннікі |
| Р. |
уціска́нніка |
уціска́ннікаў |
| Д. |
уціска́нніку |
уціска́ннікам |
| В. |
уціска́нніка |
уціска́ннікаў |
| Т. |
уціска́ннікам |
уціска́ннікамі |
| М. |
уціска́нніку |
уціска́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
уціска́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уціска́ны |
уціска́ная |
уціска́нае |
уціска́ныя |
| Р. |
уціска́нага |
уціска́най уціска́нае |
уціска́нага |
уціска́ных |
| Д. |
уціска́наму |
уціска́най |
уціска́наму |
уціска́ным |
| В. |
уціска́ны (неадуш.) уціска́нага (адуш.) |
уціска́ную |
уціска́нае |
уціска́ныя (неадуш.) уціска́ных (адуш.) |
| Т. |
уціска́ным |
уціска́най уціска́наю |
уціска́ным |
уціска́нымі |
| М. |
уціска́ным |
уціска́най |
уціска́ным |
уціска́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.