уцё́клы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уцё́клы |
уцё́клая |
уцё́клае |
уцё́клыя |
| Р. |
уцё́клага |
уцё́клай уцё́клае |
уцё́клага |
уцё́клых |
| Д. |
уцё́кламу |
уцё́клай |
уцё́кламу |
уцё́клым |
| В. |
уцё́клы (неадуш.) уцё́клага (адуш.) |
уцё́клую |
уцё́клае |
уцё́клыя (неадуш.) уцё́клых (адуш.) |
| Т. |
уцё́клым |
уцё́клай уцё́клаю |
уцё́клым |
уцё́клымі |
| М. |
уцё́клым |
уцё́клай |
уцё́клым |
уцё́клых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
уцё́мную
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| уцё́мную |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уцё́рты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уцё́рты |
уцё́ртая |
уцё́ртае |
уцё́ртыя |
| Р. |
уцё́ртага |
уцё́ртай уцё́ртае |
уцё́ртага |
уцё́ртых |
| Д. |
уцё́ртаму |
уцё́ртай |
уцё́ртаму |
уцё́ртым |
| В. |
уцё́рты (неадуш.) уцё́ртага (адуш.) |
уцё́ртую |
уцё́ртае |
уцё́ртыя (неадуш.) уцё́ртых (адуш.) |
| Т. |
уцё́ртым |
уцё́ртай уцё́ртаю |
уцё́ртым |
уцё́ртымі |
| М. |
уцё́ртым |
уцё́ртай |
уцё́ртым |
уцё́ртых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уцё́рты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уцё́рты |
уцё́ртая |
уцё́ртае |
уцё́ртыя |
| Р. |
уцё́ртага |
уцё́ртай уцё́ртае |
уцё́ртага |
уцё́ртых |
| Д. |
уцё́ртаму |
уцё́ртай |
уцё́ртаму |
уцё́ртым |
| В. |
уцё́рты (неадуш.) уцё́ртага (адуш.) |
уцё́ртую |
уцё́ртае |
уцё́ртыя (неадуш.) уцё́ртых (адуш.) |
| Т. |
уцё́ртым |
уцё́ртай уцё́ртаю |
уцё́ртым |
уцё́ртымі |
| М. |
уцё́ртым |
уцё́ртай |
уцё́ртым |
уцё́ртых |
Кароткая форма: уцё́рта.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уцё́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уцё́с |
уцё́сы |
| Р. |
уцё́са |
уцё́саў |
| Д. |
уцё́су |
уцё́сам |
| В. |
уцё́с |
уцё́сы |
| Т. |
уцё́сам |
уцё́самі |
| М. |
уцё́се |
уцё́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Уцё́с
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Уцё́с |
| Р. |
Уцё́са |
| Д. |
Уцё́су |
| В. |
Уцё́с |
| Т. |
Уцё́сам |
| М. |
Уцё́се |
уцё́сістасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уцё́сістасць |
| Р. |
уцё́сістасці |
| Д. |
уцё́сістасці |
| В. |
уцё́сістасць |
| Т. |
уцё́сістасцю |
| М. |
уцё́сістасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уцё́сісты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уцё́сісты |
уцё́сістая |
уцё́сістае |
уцё́сістыя |
| Р. |
уцё́сістага |
уцё́сістай уцё́сістае |
уцё́сістага |
уцё́сістых |
| Д. |
уцё́сістаму |
уцё́сістай |
уцё́сістаму |
уцё́сістым |
| В. |
уцё́сісты (неадуш.) уцё́сістага (адуш.) |
уцё́сістую |
уцё́сістае |
уцё́сістыя (неадуш.) уцё́сістых (адуш.) |
| Т. |
уцё́сістым |
уцё́сістай уцё́сістаю |
уцё́сістым |
уцё́сістымі |
| М. |
уцё́сістым |
уцё́сістай |
уцё́сістым |
уцё́сістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уцікава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уціку́юся |
уціку́емся |
| 2-я ас. |
уціку́ешся |
уціку́ецеся |
| 3-я ас. |
уціку́ецца |
уціку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
уцікава́ўся |
уцікава́ліся |
| ж. |
уцікава́лася |
| н. |
уцікава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уціку́йся |
уціку́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уцікава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.