ухва́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ухва́лены |
ухва́леная |
ухва́ленае |
ухва́леныя |
| Р. |
ухва́ленага |
ухва́ленай ухва́ленае |
ухва́ленага |
ухва́леных |
| Д. |
ухва́ленаму |
ухва́ленай |
ухва́ленаму |
ухва́леным |
| В. |
ухва́лены (неадуш.) ухва́ленага (адуш.) |
ухва́леную |
ухва́ленае |
ухва́леныя (неадуш.) ухва́леных (адуш.) |
| Т. |
ухва́леным |
ухва́ленай ухва́ленаю |
ухва́леным |
ухва́ленымі |
| М. |
ухва́леным |
ухва́ленай |
ухва́леным |
ухва́леных |
Кароткая форма: ухва́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ухвалё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ухвалё́ны |
ухвалё́ная |
ухвалё́нае |
ухвалё́ныя |
| Р. |
ухвалё́нага |
ухвалё́най ухвалё́нае |
ухвалё́нага |
ухвалё́ных |
| Д. |
ухвалё́наму |
ухвалё́най |
ухвалё́наму |
ухвалё́ным |
| В. |
ухвалё́ны (неадуш.) ухвалё́нага (адуш.) |
ухвалё́ную |
ухвалё́нае |
ухвалё́ныя (неадуш.) ухвалё́ных (адуш.) |
| Т. |
ухвалё́ным |
ухвалё́най ухвалё́наю |
ухвалё́ным |
ухвалё́нымі |
| М. |
ухвалё́ным |
ухвалё́най |
ухвалё́ным |
ухвалё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
ухвалі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ухвалю́ |
ухва́лім |
| 2-я ас. |
ухва́ліш |
ухва́ліце |
| 3-я ас. |
ухва́ліць |
ухва́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
ухвалі́ў |
ухвалі́лі |
| ж. |
ухвалі́ла |
| н. |
ухвалі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ухвалі́ |
ухвалі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ухвалі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ухва́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ухва́льны |
ухва́льная |
ухва́льнае |
ухва́льныя |
| Р. |
ухва́льнага |
ухва́льнай ухва́льнае |
ухва́льнага |
ухва́льных |
| Д. |
ухва́льнаму |
ухва́льнай |
ухва́льнаму |
ухва́льным |
| В. |
ухва́льны (неадуш.) ухва́льнага (адуш.) |
ухва́льную |
ухва́льнае |
ухва́льныя (неадуш.) ухва́льных (адуш.) |
| Т. |
ухва́льным |
ухва́льнай ухва́льнаю |
ухва́льным |
ухва́льнымі |
| М. |
ухва́льным |
ухва́льнай |
ухва́льным |
ухва́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ухваля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ухваля́ецца |
ухваля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
ухваля́ўся |
ухваля́ліся |
| ж. |
ухваля́лася |
| н. |
ухваля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ухваля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ухваля́ю |
ухваля́ем |
| 2-я ас. |
ухваля́еш |
ухваля́еце |
| 3-я ас. |
ухваля́е |
ухваля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ухваля́ў |
ухваля́лі |
| ж. |
ухваля́ла |
| н. |
ухваля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ухваля́й |
ухваля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ухваля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ухва́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ухва́т |
ухва́ты |
| Р. |
ухва́та |
ухва́таў |
| Д. |
ухва́ту |
ухва́там |
| В. |
ухва́та |
ухва́таў |
| Т. |
ухва́там |
ухва́тамі |
| М. |
ухва́це |
ухва́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.